Start Menu Properties باز میشود. از طریق زیربرگ Start Menu نوع منو را انتخاب کنید(Start Menu یا

Classic)

پیکربندی منوی Start ساده:

در منوی Start ساده که مخصوص XP است در قسمت سمت چپ منو، برنامه های پرکاربرد کاربر نمایش داده میشود. این

قسمت به دو ناحیه ی برنامه های ثابت و برنامه های پرکاربرد تقسیم بندی شده. قسمت برنامه های ثابت کاربر در ناحیه بالای

پانل سمت چپ منوی Start قرار دارد که بطور پیش فرض برنامه های مورد استفاده ی کاربر برای کار با اینترنت و صندوق پست

الکترونیک وی در آن گنجانده شده است.

برای اینکه برنامه ای را به این ناحیه اضافه کنید، کافی ست روی فایل اجرایی این برنامه( در هر محلی که باشد) کلیک راست

کرده و گزینه ی Pin To Start Menu را انتخاب کنید و برای حذف برنامه‌ها از این ناحیه کافی‌ست بر روی آیکن مورد نظر

کلیک راست کرده و Unpin… را انتخاب کنید.

در زیر این ناحیه و بعد از یک خط جداکننده لیست برنامه‌هایی که زیاد مورد استفاده‌ی کاربر قرار می‌گیرند قرار دارد.

برای تنظیمات بیشتر بر روی دکمه‌ی Start یا نوار وظیفه کلیک راست کرده و گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید. پنجره‌ای

با دو زیربرگ باز می‌شود. Start Menu و سپس Customize را انتخاب کنید.

زیربرگ General: از طریق این قسمت می‌توان اندازه‌ی آیکن‌ها(Small Icons یا Large Icons) را تعیین کرد.

در قسمت Programs تعداد برنامه هایی که در ناحیه ی برنامه های پرکاربرد کاربر نمایش داده میشوند مشخص میشود و

دکمه‌یLear List لیست این برنامه ها را خالی میکند تا اصطلاحاً منوی Start خلوت تر شود.

بخش Show On Start Menu برنامه هایی که کاربر برای کار با اینترنت و صندوق پست الکترونیک(Email) خود از آنها

استفاده میکند تعیین میشود. با برداشتن تیک آنها میتوان این برنامه ها را از منوی Startحذف کرده یا از طرق منوی مقابل نوع

برنامه را تغییر داد.

زیربرگ Advanced: قسمت Start Menu Settings شامل دو گزینه است

:Open Submenus… نوع باز شدن زیرمنوها (مانند زیرمنویAll Programs)، اینکه برای باز کردن آنها نیاز به کلیک

ماوس باشد یا تنها با توقف نمایشگر ماوس این زیر منوها باز شوند .

Highlight Newly…: میدانیم که چنانچه کاربر برنامه ی جدید نصب کند مسیر دسترسی به آن در قسمت All Programs (

همان پوشه‌ی Programs معروف) قرار میگیرد. انتخاب این گزینه باعث میشود که چنانچه کاربر برنامه ی جدید نصب کرد،

نام آن در زیرمنوی All Programs متمایز از بقیه و هایلایت شود.

قسمت Start Menu Items: نمایش یا عدم نمایش برنامه هایی که در قسمت سمت راست منو قرار میگیرند(مثل My

Documentsو غیره) بطور مثال برای Control Panel سه تنظیم دارد: Display As A Link به این معنی که با کلیک

بر روی نام Control Panel در منوی Start کنترل پنل باز شود، Display As A Menu که محتویات کنترل پنل را به

صورت یک زیر منو در جلوی نام آن نمایش میدهد و سرآخر Don't Display که نام کنترل پنل را از منویStart حذف میکند.

قسمت Recent Documents: پوشه ای به نام My Recent Documents در منوی Start وجود دارد که حاوی لیست

آخرین فایلهایی

است که کاربر آنها را باز کرده است. در این قسمت گزینه ی List My Most Recently… نمایش یا عدم نمایش این پوشه بر

روی منوی

Start را تعیین کرده و دکمه ی Clear List باعث خالی شدن این پوشه میشود.

پیکربندی منوی Start کلاسیک:

با فشردن دکمه‌ی Customize مقابل گزینه‌ی Classic Start Menu پنجره‌ی تنظیمات باز م‌یشود. با استفاده از دکمه‌های

Add و Delete می‌توانید برنامه‌های منو را کم یا زیاد کنید. دکمه‌ی Advanced محتویات منوی Start را Explore

میکند( محتویات را در یک پنجره جداگانه نمایش میدهد). دکمه ی Sort محتویات منو را مرتب میکند و Clear لیست آخرین

فایلهای باز شده را که در پوشه ی Documents قرار دارند را خالی میکند.

ناحیه Notification (اعلان):

ناحیه سمت راست نوار وظیفه ناحیه اعلان نام دارد( در ویندوز 98 به آن System Tray گفته میشد). در این قسمت لیست

برنامه های مقیم در حافظه و نیز اعلانات(مثل اعلان تشخیص یک سخت افزار جدید) و برخی پیغامهای خطای ویندوز(مانند

اخطار کمبود فضای یکی از درایوها)نمایش داده میشود.

نکته: زمانی که کاربر میخواهد برنامه ای را اجرا کند، سیستم عامل(ویندوز) آن برنامه را از هارد به روی حافظه

اصلی(Ram) بار میکند. برخی برنامه های همیشه در Ram آماده ی اجرا هستند و نیازی به بارگذاری ندارند به این برنامه

ها اصطلاحاً مقیم در حافظه (Memory Resident) گفته میشود.

برای تعیین نمایش یا عدم نمایش این برنامه‌ها، بر روی یک قسمت خالی از نوار وظیفه کلیک راست کنید، در قسمت پائین زیربرگ

Taskbar قسمت Notification Area قرار دارد. تنظیمات آن عبارتند از:

Show Clock: تعیین نمایش یا عدم نمایش زمان

Hide Inactive Icons: تعیین پنهان کردن آیکنهایی از ناحیه ی اعلان که کمتر استفاده میشوند. با علامت زدن آن دکمه

یCustomize فعال میشود. بافشردن دکمه ی Customize میتوان تعیین کرد که برنامه های این ناحیه به چه صورت نمایش

داده شوند. بر روی یکی از برنامه ها به دلخواه کلیک کنید، منویی مقابل آن ظاهر میشود که شامل گزینه های : Hide When

Inactive برای پنهان شدن آیکن زمانی که غیرفعال است و کاربر از آن استفاده نمیکند، Always Hide برنامه را همیشه پنهان

کرده و Always Show باعث میشود که در هر حالت نام این برنامه در ناحیه اعلان نمایش داده شود. توجه داشته باشید که

تغییراتی که میدهید در دفعه ی بعدی که ویندوز اجرا میشود ( بعد از یک بار خاموش و روشن شدن سیستم) اعمال خواهد شد.

ضمناً بعداً در توضیح برنامه ی System Configuration خواهیم گفت که چگونه میتوان لیست کاملی از برنامه های ناحیه ی

اعلان و برنامه های مزاحم مقیم در حافظه را مشاهده کرد و جلوی اجرای آنها را گرفت.

مدیریت کاربران و کامپیوتر:

معرفی MMC(Microsoft Management Console): برنامه‌هایی هستند که حاوی ابزارهای مناسب برای مدیریت یک

شبکه و ارائه‌ی سرویس به کاربران بوده و به کمک آنها میتوان بر مشکلات شبکه نظارت داشته و وظایف پیکربندی را به سرعت

انجام داد.

هر MMC در واقع یک حامل است که وظایف آن را برنامه‌های داخل آن که اصطلاحاً Snap-In نامیده می‌شوند تعیین میکنند.

کنسولهای از پیش تعریف شده‌ی XP را میتوان در Control Panel>Administrative Tools یافت.

تعریف یک کنسول MMC برای مصارف گوناگون: شما به عنوان کاربر یا مدیر شبکه نیاز به برنامه‌های مدیریتی و محافظتی

خاصی دارد که این ابزارهای در قسمتهای مختلف ویندوز پراکنده هستند. بهتر است که این ابزارهای را در یک کنسول جمع‌آوری

نموده و در مواقع لزوم از یک کنسول برای تمام مقاصد مورد نیاز خوداستفاده کنید. برای تعریف یک کنسول جدید: در کادر Run

از منوی Start عبارت MMC را تایپ کرده،Ok کنید. سپس دستور File>Add/Remove Snap-In را انتخاب کرده و

در کادر باز شده دکمه‌ی Add

را بزنید تا لیست Snap-In های در دسترس نمایش داده شوند. بعد از اضافه کردن برنامه‌های مورد نظر کنسول را از طریق

File>Save ذخیره کنید. لیست کنسولهای پیش‌فرض ویندوز و کنسولهای تعریف شده‌ی خود را در Start>All

Programs>Administrative Tools خواهید دید.

معرفی کنسول Computer Management:

این ابزار امکان انجام وظایف نگهداری کامپیوتر را فراهم میکند.از طریق آن میتوان سه ناحیه سیستم کامپیوتری را مدیریت کرد:

System Tools و Storage و Services And Applications. ضمناً میتوان سیستمهای دیگر موجود در شبکه را نیز

مدیریت کرد که برای انجام این کار، در داخل برنامه، بر روی Computer And Management کلیک راست کرده و

Connect To Another Computer را انتخاب کنید. چنانچه نام کامپیوتر دیگر را نمیدانید بر روی Browse کلیک کنید تا

کلیه کامپیوترهای شبکه نمایش داده شوند. هنگام اتصال به یک کامپیوتر دیگر،موجودیتهای اصلی همچنان نمایش داده میشوند اما در

زیرپوشه‌ها تغییراتی رخ میدهد. ضمناً بطور مثال از Disk Defragmenterبرای درایو کامپیوتر دیگر نمیتوان استفاده کرد.

System Tools: شامل ابزارهای پیکربندی و نگهداری سیستم است.

Event Viewer: با هر بار راه‌اندازی ویندوز، این ابزار به‌روز می‌شود و کلیه‌ی رخدادهای سیستم را ثبت میکند. این رخدادها

شامل وقایع برنامه‌های کاربردی(Application)،وقایع سرویس‌های سیستم(System) و رخدادهای امنیت سیستم(Security)

میباشند. در واقع هر یک از این بخش‌ها یک فایلLog جداگانه هستند. در این فایلها سه سطح ردگیری ثبت می‌شوند که با دابل

کلیک بر روی هر قسمت آنها را در پانل سمت راست مشاهده می‌کنید: اطلاعات(Information)،هشدار(Warning) و

خطا(Error).

پیامهای Information: شامل رخدادهای عادی و نه چندان جدی مثل شروع یا پایان اجرای یک برنامه هستند.

پیامهایWarning: شامل هشدارهای نه چندان جدی هستند مثلا اگر نصب یک برنامه یا یک قسمت از ویندوز موفقیت آمیز نباشد یک

هشدار در اینLog درج میشود.

پیامهای Error:حاوی رویدادهای بحرانی هستند که باید فوراً به آنها رسیدگی شود.

برای هر یک از اطلاعات فوق شرح مختصری آمده که آنچه باید به آن توجه کرد ستون Source است که منبع ایجاد پیام را تعیین

میکند. هر یک از پیامها را که باز کنید جزئیات آن نمایش داده میشود،به همراه دکمه‌ی Copy که متن پیام را در Clipboard

کپی میکند.

بهترین راه برای ردیابی عیبهای جاری سیستم این است که یک بار کلیه فایلهای Log را که در Event Viewer هستند پاک

کنیم، به طور مثال برای پاک کرد Log مربوط به Application، روی نام Application کلیک راست کرده و Properties را

انتخاب کنید، در پنجره‌ی باز شده دکمه‌ی Clear Log را بزنید. سپس سیستم را Reset کنید و مجدداً رخدادهای Event

Viewer را بررسی کنید تا مطمئن شوید که رخدادهای جدید را بررسی میکنید.

نکته: فایل Log یک فایل متنی‌ست که وقایع یک عمل خاص را ثبت میکند بطور مثال هنگام کار کاربران شبکه روی

کامپیوترServer فایلهای Log از جزئیات عملکرد آنها ثبت میشود که مدیر شبکه را از فعالیتهای کاربران مطلع میکند. پسوند

این فایلها Txt یا Log است که فایلهای Log ویندوز را میتوان در پوشه‌ی Windows یا شاخه‌ی Program Files پیدا

کرد. مسلماً فایلهایی که در نامشان کلمه‌یError یا Warning آمده از اهمیت بیشتری برخوردار هستند.

Shared Folders: منابع که بر روی شبکه بین کاربران به اشتراک میگذاریم را از طریق این Snap-In کنترل میکنیم. شامل

موارد زیر است:

Shares: نشان‌دهنده‌ی درایوهای اشتراکی و تعداد اتصالات کاربران به آنهاست. انواع اشتراک‌ها عبارتند از: پوشه‌هایی که

خود ویندوز به طور پیش فرض بین کاربران به اشتراک گذارده است و منابعی که مدیریت آنها را به اشتراک گذارده که همراه یک

علامت$ نمایش داده میشوند.

Sessions: نام و تعداد افرادی که به سیستم متصل هستند را نمایش میدهد ضمن اینکه هر یک از قسمتهای آن شامل تعداد فایلهای

باز شده توسط هر فرد و مدت زمان اتصال و بیکاری میباشد. در این قسمت میتوان به جلسه کاری( اتصال) یک کاربر پایان

داد( با کلیک راست کردن روی نام وی و انتخاب Close Session) اما بهتر است قبل از انجام این کار برای کاربر یک پیغام

هشداردهنده ارسال کنیم: روی نام Computer Management کلیک راست کرده و All Tasks> Send Console

Message.

Open Files: میتوان لیست فایهای مشترک را بررسی کرد. اگر روی نام فایلی علامت قفل باشد به این معنی است که فایل بین

دو یا چند کاربر مشترک است ولی امکان کار همزمان روی فایل را ندارند. میتوان فایلهای مشترک را نیز بست.

Local Users And Groups: لیست کاربران و گروههای تعریف شده را نمایش میدهد. از طریق قسمت Users میتوان

کاربر جدید تعریف کرد. میدانید که تعریف کاربر یا حساب کاربری از طریق اپلت User Accounts در Control Panel

هم امکان پذیر است. برای تعریف کاربر در قسمت Users روی نام پوشه کلیک راست کرده و New User را انتخاب کرده و

مشخصات کاربر را تعریف کنید. سپس بعد از زدن دکمه‌ی Create و ایجاد کاربر روی نام آن کلیک راست کرده و Properties

را انتخاب کنید. در این قسمت میتوان گروهی که کاربر به آن تعلق خواهد داشت و مسیر ایجاد فایل Profile کاربر را تعیین

کرد. Profile دربردارنده‌ی تنظیمات Login کاربر است.

ضمن اینکه میتوان کاربران موجود را در این قسمت غیرفعال کرد یا امکان تغییر رمزعبور را از کاربر گرفت.

Performance Logs And Alerts: جهت ردگیری کارایی سیستم و تنظیم هشدارهایی که هنگام کاهش فضای دیسک سخت ویا

کارایی یک موضوع نمایش داده شوند استفاده میشود.

Device Manager: لیست قطعات سخت‌افزاری سیستم را نمایش میدهد ضمن اینکه میتوان وضعیت صحت یا عدم صحت عملکرد

یک قطعه را بررسی کرد.

Storage: سیستم شامل سه منبع اساسی است: حافظه اصلی(Ram)، دیسک سخت و پردازش ها، که باید کارایی آنها را کنترل

کرد.

Removable Storage: وضعیت درایوهای قابل حمل و نقل مثل CD_ROM و DVD_ROM و یا Zip Drive ها که

مشابه هارد دیسک ولی قابل حمل ونقل هستند را نمایش میدهد.

Disk Defragmenter: داده های دیسک سخت را تشخیص داده و به کاهش هزینه های کارکرد فیزیکی دستگاه مثل هد کمک

میکند.

Disk Management: در این قسمت می توان پارتیشن جدید ایجاد کرد،نام حرف یک درایو را تغییر داد،درایوی را فرمت کرد و

وضعیت درایو را بررسی کرد.

Services And Applications:

Services: لیست سرویسهای موجود بر روی سیستم به همراه وضعیت هر سرویس است. کاربر میتواند یک سرویس را به دلخواه

اجرا کند یا به اجرای آن پایان بدهد.

Indexing Service: در پس زمینه ی ویندوز محتوایت دیسک سخت را کنترل میکند و هر زمان که کاربر نیاز به خواندن

اطلاعاتی از روی هارد داشته باشد وارد عمل میشود و به تسریع یافتن اطلاعات کمک میکند.

امنیت

برای تنظیم امینیت کاربران محلی، از کنسول Local Security Policy در Control Panel>Administrative Tools

استفاده می‌کنیم.

قسمتهای مختلف این کنسول را بررسی می‌کنیم:

Account Policies: شامل پوشه‌های زیر است:

Password Policy: محتویات آن بر نحوه‌ی ورود کاربران به سیستم اثر می‌گذارد با این وجود تنظیمات آن چندان جدی نیستند.

یکی از راههای جلوگیری از نفوذ هکرها به سیستم این است که به طور مرتب و در فواصل زمانی مشخصی رمزهای عبور عوض

شوند. از جمله تنظیمات میتوان به Password History اشاره کرد که مشخص میکند چه تعداد از رمزعبورهای قدیمی

کاربران حفظ شود تا ویندوز از تغییر منظم رمزهای عبور توسط آنها مطمئن شود. قسمتهایMinimum Password Age و

مشخص میکنند که حداقل و حداکثر فاصله‌ی زمانی مجاز که هر کاربر فرصت دارد رمز خود را تغییر دهد چند روز است. ضمناً از

طریق Password Must Meet … تعیین می‌کنیم که رمز عبور هر کاربر از حداکثر میزان پیچیدگی برخوردار باشد تا به

راحتی قابل کشف نباشد، به این معنی که رمز باید شامل هر سه دسته کاراکترهای حروف،ارقام و علامتهای ویژه(مثل & و!

و..) باشد.

Account Lockout Policies: تعطیلی یک حساب کاربری(Lockout) زمانی رخ میدهد که کاربر به تعداد دفعات مشخصی

رمز عبور خود را اشتباه وارد کند که در این حالت ویندوز به وی پیغام میدهد که حساب وی تعطیل شده و باید با مدیر سیستم تماس

بگیرد.

Account Lockout Duration: مدت زمان تعطیلی یک حساب را تعیین میکند.

Account Lockout Threshold: تعداد دفعاتی که یک کاربر میتواند رمز خود را اشتباه وارد کند و پس از آن حساب وی

تعطیل میشود.

Account Counter After Reset: مدت زمانی که میبایست طی شود تا یک حساب بطور خودکار از حالت تعطیل خارج شود.

Local Policies: تنطیمات آن در حین کار یک کاربر با ویندوز، بر نحوه‌ی کارکرد و نوع عملیاتی که کاربر حق انجام آنها را

دارد مد نظر قرار خواهد گرفت.

Audit Policy: Auditبه معنی نظارت و ممیزی است. در این قسمت تعیین میکنیم که ویندوز بر چه دسته از فعالیت‌های کاربران

نظارت داشته باشد و نیز هر نوع نظارت بر موفقیت‌آمیز بودن یا شکست انجام یک فعالیت صورت پذیرد.

User Right Assignment: دربرگیرنده‌ی تنظیماتی است که بر نحوه‌ی دسترسی به هر شیء در سیستم کنترل دارند. برای

هر فعالیت می‌توان یک دسته از کاربران یا گروهی را اضافه یا حذف کرد. برای تشخیص اینکه سیستم شما مورد نفوذ هکرها قرار

گرفته یا خیر، توجه به کابران تعریف شده برای قسمتهای مختلف این پوشه حائذ اهمیت است،بطور مثال اگر گروه Everyone

قدرت نادیده گرفتن تنظیمات لازم برای ورود محلی(Local) به سیستم را پیدا کرده باشد به احتمال قوی سیستم مورد نفوذ قرار

گرفته است.

میدانید که به هنگام تعریف کاربر برای سیستم، میتوان به گروه Guest اجازه‌ی ورود به سیستم را بدهید( در اپلت User

Accounts واقع در Control Panel). اگر نخواهیم گروه Guest اجازه ی ورود پیدا کنند میتوانیم ازهمان قسمت Guest

را غیرفعال(Turn Off) کنیم. اما با این وجود هنوز هم گروهGuest کاملاً غیرفعال نشده، برای اطمینان از غیرفعال شدن آن،

باید دراین پوشه‌(Local Security Settings) و در قسمت Log On Locally، گروه Guest را حذف کنید.

Security Options: بر پردازش های سیستم اثر گذاشته و دسترسی یا عدم دسترسی کاربران و گروهها به برنامه‌ها و منابع

سیستم را کنترل میکند. مثلاً میتوان امکان کار با درایو CD_ROM را از برخی کابران گرفت.

گزینه‌ی Message Text‌Interactive Logon: برای تعیین پیغامی است که به کابران به هنگام ورود به سیستم داده خواهد

شد.

Do Not Require Ctrl+Alt+Del…:‌Interactive Logon تعیین میکند که آیا برای نمایش پنجره‌ی تعیین نام کاربری و رمز

عبور لازم است این سه کلید فشرده شوند یا خیر.

تنظیمات این پوشه بسیار گسترده و متنوع است.

Public Key Policies: این قسمت برای تنظیم گواهینامه‌های(Certificate) سیستم استفاده میشود. گواهینامه یک فرم

هویتی است که با ارائه‌ی آن به شخصی میزان اعتبار سیستم و مدیریت را به وی اطلاع داد. گواهینامه زمانی لازم است که قرار

است برای شخصی فرستاده شود یا اینکه یک کاربر از محلی به محل دیگری انتقال داده شود. امکان ایجاد،حذف باز کردن

گواهینامه در این قسمت گنجانیده شده است.

IP Security …: تنظیمات مختلف این قسمت، برای هر چه ایمن تر شدن محاسبات مربوط به Ip میباشد. ایمنی روابط بین

سیستمهای داخل شبکه در این قسمت تضمین میشود.

پنهان‌سازی داده‌ها در XP: روشی که در زیر ارائه می‌شود تنها در صورتی قابل استفاده است که نوع درایو شما به هنگام نصب

ویندوز از نوع NTFS انتخاب شده باشد.

بر روی فایل یا پوشه‌ی مورد نظر کلیک راست کنید،سپس Properties را انتخاب کنید. در زیربرگGeneral بر روی دکمه‌ی

Advanced کلیک کنید سپس گزینه‌ی Encrypt Contents To Secure Data را علامت بزنید.

عیب یابی و نگهداری سیستم در XP:

برنامهError Checking: این برنامه مشابه برنامه ی Scandisk در نسخه های قبلی ویندوز(ویندوز X9) است که

خطاهای سطح دیسک سخت را مورد بررسی قرار میداد. برای اجرای آن باید از طریق My Computerعمل کنید.بر روی

درایوی که میخواهید اسکن شود کیلیک راست کرده و از زیر برگ Tools دکمه Check Now را بفشارید. این برنامه دو

تنظیم دارد:

:Automatically Fix File System Errors با علامت زدن آن خطاهای فایل سیستم را بطور خودکار رفع میکند.

Scan For And Attempt Recovery Of Bad Sectors: سکتورهای معیوب هارد را بررسی کرده و سعی در رفع عیب

آنها میکند.

انتخاب گزینه ی دوم زمانی که صرف بررسی سطح دیسک میشود را بالا میبرد اما ارزش آن را دارد.

برنامه ی Backup: تهیه یک پشتیبان از اطلاعات دیسک سخت یکی از مهمترین مراحل نگهداری سیستم است. تهیه پشتیبان به

معنی نگهداری یک کپی از اطلاعات است که در صورت خراب شدن یا از بین رفتن اطلاعات اصلی از پشتیبان استفاده شود.

برای گرفتن پشتیبان از اطلاعات میتوان برنامه را از طریقی که برنامه ی Error Checking را اجرا کردیم و یا از مسیر

برنامه های سیستمی ویندوز Start>All Programs>Accessories>System Tools>Backup اجرا کرد.

پشتیبان گیری از اطلاعات در دو حالت ویزارد(Wizard) و یا غیر ویزارد اجرا کرد.

ویزارد پشتیبان گیری:

1-در مرحله ی اول پنجره ی خوشامدگویی نمایش داده میشود، Nextرا بزنید.

2-برای گرفتن پشتیبان باید در این مرحله گزینه ی اول(Backup Files And Settings) را انتخاب کنید و Next

3-در این مرحله تعیین میکنیم که از چه نوع اطلاعاتی قصد پشتیبان گیری داریم. اگر گزینه ی Let Me Choose… را

انتخاب کنید امکان انتخاب دستی اطلاعات هارد را دارید با زدن دکمه ی Next فایلهای مورد نظر را انتخاب کنید و مجدداً Next

4- در این مرحله محل ذخیره سازی فایل پشتیبان (از طریق منوی Choose A Place.. و دکمه ی Browse ) و نام

فایل پشتیبان (Type A Name..) را تعیین کرده و Next

5- در این مرحله و با زدن دکمه ی Finish ویندوز شروع به تهیه پشتیبان میکند.

ویزارد بازیابی پشتیبان:

مرحله ی اول همانند پشتیبان گیری است.

2-گزینه یRestore Files And Settings را انتخاب کنید وNext

3- در پانل سمت چپ کل فایل پشتیبان یا فقط قسمتی از اطلاعات درون آن را انتخاب کنید و Next

4- در این مرحله و با زدن دکمه ی Finish ویندوز شروع به بازیابی پشتیبان میکند.

یادگیری روش تهیه و بازیابی پشتیبان به روش غیرویزارد به عهده ی دانشجو میباشد.

برنامه های بهینه سازی دیسک سخت:

منظور از بهینه سازی دیسک سخت چیست؟ دیسک سخت یکی از منابع اصلی سیستم است که دقیقاً بر کارایی سیستم اثر میگذارد.

انجام هر کاری که دیسک سریعتر بتواند گردش کند و مؤثرتر کار کند باعث افزایش کارایی سیستم میشود. بهینه سازی دیسک شامل

کنار هم قرار دادن اطلاعات برای افزایش سرعت دسترسی به آنها و نیر پاکسازی فایلهای قدیمی وبلااستفاده برای صرفه جویی در

فضای دیسک است.

برای انجام این اعمال از دو برنامه ی Disk Defragmenter و Disk Clean Up استفاده میکنیم.

Disk Cleanup: همیشه تعدادی از برنامه ها بر روی سیستم موجود هستند که فایلها کمکی (Temporary Files) ایجاد

میکند در حالیکه فقط یک بار به آن نیاز دارند و دفعات بعدی این فایلها عملاً بلااستفاده بوده و تنها فضای هارد را اشغال میکنند که

حذف آنها به آزادسازی فضای هارد فوق‌العاده کمک میکند. بطور مثال برنامه های کاوشگر اینترنت (مثل Internet Explorer)

و واژه پردازها(مثل Word) از برنامه های معروف تولید کننده فایلهای Temp هستند.

اجرای برنامه: برنامه را از مسیر برنامه های سیستمی ویندوزStart>All Programs>Accessories>System Tools

اجرا کنید.

از قسمت Select Drive درایوی که میخواهید پاکسازی شود را انتخاب کنید. انواع فایلهایی که میتوان حذف کرد در قسمت

Files To Delete نمایش داده میشود، همچنین فضایی که این فایلها اشغال کرده اند و نیز نام فایلهایی که حذف میشوند(View

Files) قابل تشخیص است.

در زیربرگ More Options امکان حذف اجزاء ویندوز(Windows Component) و برنامه های نصب شده

کاربر(Installed Programs) و نیز پاک کردن اطلاعات بازیابی اطلاعات و لغو آخرین تغییرات(System Restore)

وجود دارد.

Disk Defragmenter: Fragment به معنی تکه تکه شدن دیسک است. هر زمان که با ویندوز کار میکنید ویندوز برای ذخیره

سازی فایلها محل جدیدی روی دیسک پیدا میکند ضمناً بعد از مدتی کار کردن با سیستم و پاک کردن فایلها فضای خالی بین اطلاعات

موجود در دیسک بوجود می آید که ممکن است ویندوز نتواند بعداً از آنها استفاده کند. برای ذخیره سازی فایلهای بزرگ نیر، چنانچه

محل مناسبی بطور پیوسته روی دیسک نباشد ویندوز فایل را به قطعاتی تقسیم کرده و در قسمت های مختلف دیسک ذخیره میکند و در

این حالت تکه تکه شدن دیسک اتفاق می افتد. این مسأله بر کارایی اثر مستقیم دارد چرا که برای خواندن یک فایل قطعه قطعه شده

باید هد هارد چندین به مکانهای مختلف جابجا شود. برنامه ی Disk Defragmenter سعی دارد که اطلاعات پراکنده ی سطح

دیسک را کنار هم قرار داده و سطح دیسک را یکپارچه کند.

نکته:این برنامه دو مشکل دارد: اول اینکه فقط بر روی درایوهای محلی کار میکند و نمی تواند از راه دور و بر روی درایوها شبکه

عمل کند و دوم اینکه وابسته به نسخه ی ویندوز است و باید با نسخه ی ویندوزی که از آن استفاده میکنید هماهنگ باشد.

اجرای برنامه:

1- برنامه را اجرا کنید، لیستی از درایوهای شما را نمایش میدهد و نیز آمارهایی از نوع قالب بندی(فرمت)، ظرفیت کل، میزان

فضای آزاد و درصد فضای آزاد. اولین گام برای یکپارچه کردن سطح دیسک این است که مطمئن شوید درایو به این عمل احتیاج

دارد.

2-دکمه Analyze را بزنید. این عمل باعث تحلیل اطلاعات موجود بر روی دیسک و بررسی نیاز یا عدم نیاز به عمل Defrag

میشود بطوریکه ممکن است به شما پیغام بدهد در وضعیت فعلی این درایو به این عمل نیازی ندارد. با زدن دکمه View Report

گزارش عمل تحلیل را می بینید.

3- در صورت نیاز به انجام Defrag دکمه ی Defragment را بفشارید.

بازیابی اطلاعات و لغو تغییرات ویندوز با System Restore :

این برنامه برای برگرداندن سیستم به وضعیت آن در چند روز گذشته است. چنانجه ویندوز دچار مشکل شود( به دلائل مختلف از

جمله ویروس، ریست شدن ناگهانی و از بین رفتن فایلها، اجرای یک برنامه ی مشکل دار و ...) میتوان از طریق برگرداندن سیستم

به وضعیت قبل از بروز مشکل مجدداً از ویندوز استفاده کرد. ضمناً چنانچه اشتباهاً فایلی را حذف کرده اید از این برنامه برای

برگرداندن فایل هم میتوان استفاده کرد.

اجرای برنامه:

از مسیر برنامه های سیستمی ویندوز Start>All Programs>Accessories>System Tools آن را اجرا کنید. پس از

اجرا دو کار میتوانید انجام دهید:

الف)برگرداندن سیستم به وضع قبلی که با انتخاب گزینه ی Restore My Computer To An Earlier Time انجام

میشود. بعد از انتخاب آن دکمه ی Nextرا بزنید و تاریخی که مایل هستید سیستم به آن برگشت کند را تعیین کنید، میتوانید از

قسمت تقویم ماه مورد نظر و در قسمت جلوی آن( سمت راست) روز مورد نظر را تعیین کنید.

توجه: سیستم فقط به نقاطی برگشت میکند که بعنوان نقطه ی بازیابی تعیین شده باشد و نقطه ی بازیابی تاریخ مشخصی است که در

ویندوز آن را برای بازگشت به وضعیت سیستم در آن تاریخ علامتگذاری میکند.

نقاط بازیابی به سه روش تعیین میشوند: 1-نقاط علامتگذاری شده ((Checkpoint سیستم: خود سیستم بطور خودکار و طبق

یک زمانبندی پیش فرض آنها را تهیه و تعیین میکند. 2- نقاط علامتگذاری شده توسط کاربر:کاربر بطور دستی آن را تعیین میکند

که در قسمت بعدی روش تعیین آن را شرح میدهیم،3- نقاط نصب نرم افزار: تاریخی که در اثر نصب نرم افزار خاصی سیستم آن

را علامت گذاری میکند.

ادامه: دکمه Next را بزنید. در این مرحله به شما هشدار میدهد که بعد از انجام عملیات لازم ویندوز یک بار سیستم را

Restart میکند بنابراین تمام فایلهای باز شده و نرم افزارهای در حال اجرا را ببندید ضمناً برنامه موجب از دست دادن اطلاعاتی

که اخیراً با آنها کار کرده ایم مثل اسنادی که ایجاد کرده یا تغییر داده ایم نخواهد شد.

ب) منظور کردن تاریخ جاری به عنوان یک نقطه بازیابی: چنانچه وضعیت فعلی سیستم را مناسب برای بازیابی ( در صورت

برور مشکل در دفعات بعدی اجرا) می دانید آن را به عنوان یک نقطه ی بازگشت تعیین کنید. دقت کنید که نقاط بازگشت پس از

ایجاد قابل حذف نخواهند بود و باید از درج آن مطمئن باشید.

برنامه‌یSystem Restore از دو طریق دیگر هم قابل اجراست:

1- System Configuration (مراجعه شود به توضیحات (System Configuration

2-System Information و منویTools در آن

پیدا کردن مشکلات نرم افزاری سیستم و رفع آنها:

برنامه System Configuration:

در این بخش به پیکربندی ویندوز توجه شده است، بطور مثال وقتی آیکنی بلافاصله بعد از راه اندازی ویندوز در ناحیه

اعلانNotification به نمایش در می آید بخشی از پیکربندی سیستم است. گاهی اوقات برنامه های راه انداز (Driver) با

دیگر برنامه های سیستم هماهنگ نبوده و موجب بروز مشکلاتی میشوندلإبطور مثال ممکن است برنامه ی Error Checking با

نرم افزار نوشتن CD مشکل پیدا کند. برنامه ی System Configuration در تنظیمات هنگام راه اندازی سیستم نقش دارد.

نکته بسیار مهم: به علت اینکه این برنامه در فرآیند بوت سیستم نقش دارد تغییرات آن ممکن است دردسر ساز نیز باشد بنابراین در

استفاده از آن بسیار مراقب باشید.

اجرای برنامه : از طریق Run در منوی Start و تایپ فرمان MSCONIG آن را اجرا کنید.

زیربرگ General: بر فرآیند اجرای ویندوز XP دردفعات بعدی راه اندازی سیستم اثر میگذارد. شامل قسمتهای زیر است:

Normal Startup: در این نوع راه اندازی، کلیه ی درایورها و برنامه های پیکربندی سیستم بار میشوند حتی چنانچه این برنامه

ها جزء سرویس های اصلی و مهم سیستم محسوب نشوند. مسلماً در این حالت مقداری از حافظه‌ی اصلی صرف برنامه‌ های بلا

استفاده خواهد شد.

Diagnostic Startup: راه اندازی تشخیص به این معناست که سیستم تنها برنامه ها و درایورهای اصلی و مهم را بر روی

حافظه بارگذاری میکند و این مسأله موجب صرفه جوئی در Ram خواهد شد.

Selective Startup: در راه اندازی کاربر تعیین میکند که کدام درایور ها و برنامه ها بار شوند و شامل قسمتهای زیر است:

الف) Process System.INI و Process Win.INI ارتباط مستقیم با زیربرگهایی به همین نام که در پنجره ی برنامه

مشاهده میکنید دارد. اینکه تنظیماتی که در این زیربرگها انجام شده در فایلهای منظور شده و هنگام راه اندازی، سیستم با توجه به

این تنظیمات بوت شود در فعال یا غیر فعال کردن این دو گزینه انجام میگیرد.

ب)Load System Services و Load Startup Items نیز با زیربرگهای هم نام خود مرتبط هستند. درست مانند مورد

فوق.

ج) گزینه های Use Original Boot.INI و Use Modified Boot.INI : تعیین میکند که از کدام نسخه از فایل

Boot.INI استفاده شود. در مورد این فایل توضیح خواهیم داد. چنانچه شما فایل Boot.INI را دستکاری و اصلاح کنید یک

نسخه ی اصلاح شده(Modified) از آن ایجاد میشود، این گزینه ها تعیین میکنند که از نسخه ی اصلی یا اصلاح شده ی این فایل

به هنگام راه اندازی سیستم استفاده شود؟

دکمه ی Launch System Restore برنامه ی بازیابی اطلاعات سیستم ( System Restore) را اجرا میکند که قبلاً

به آن اشاره شد.

دکمه Expand File: چنانچه فایلهای سیستمی شما خراب شده باشند از طریق این قسمت میتوان نسخه ی نصب نشده آن را از

درون فایلهای کابینتی ویندوز (Cab Files) مجدداً بر روی سیستم قرار داد. در این مورد در قسمت System Information

توضیح داده خواهد شد.

نکته: قبل از بررسی دیگر قسمتهای این برنامه لازم است مختصری راجع به فایلهای *.INI و سه فایل مهم Boot.INI

،System.INI و Win.INI توضیح دهیم.

فایلهای INI(tilization): این فایلها مخصوص نگهداری تنظیمات اولیه و پیکربندی ویندوز هستند و Registry ویندوز با آنها

کار میکند، هر نرم افزاری که اطلاعات و تنظیمات خودش را برای اجرا دردفعات بعدی ذخیره میکند نیز از فایلهای مخصوص به

خودش با این پسوند استفاده میکند. این فایلها با فرمت ساده‌ی ASCII هستند که کاربر هم میتواند آن را باز کرده و متن آن را

بخواند اما تنظیم و تغییر محتویات آن ممکن است به اجرای برنامه آسیب برساند.

فایل Win.INI مهمترین فایل پیکربندی ویندوز است که اطلاعات خود ویندوز و نرم افزارهای نصب شده ی کاربر را نگهداری

میکند.

با نصب هر برنامه یک خط به این فایل اضافه میشود که اطلاعات : مسیر اجرایی برنامه و نوع فایل پیش فرض آن را نگهداری

میکند.

مثلا اگر برنامه Netscape که یک کاوشگر اینترنت است را نصب کنید چنین خطی به فایل اضافه میشود:

فایل System.INI نیز جزء فایل‌های پیکربندی و مهم ویندوز است.

فایل Boot.INI: این فایل بوسیله ویندوز سری NT( 2000 و XP) برای تشخیص نوع و تعداد سیستم‌عامل‌های نصب

شده بر روی سیستم و نگهداری اطلاعات بارگذاری سیستم‌عامل‌ها بکار گرفته میشود. بطور مثال تعیین مدت زمان نمایش منوی

بوت( که نام سیستم عامل ها را نمایش میدهد) و ترتیب قرار گرفتن نام ها و ...را تعیین میکند.

در زیربرگهایی که با نام فایلهای INIفوق آمده تنظیم و اصلاح محتویات این فایلها انجام میگیرد.

زیربرگهای Win.INI وSystem.INI: برای تعیین اجرا یا عدم اجرای درایورهای 16 بیتی( که مخصوص اجرا تحت سیستم

عامل Dos بودند) از این زیربرگها استفاده کنید. چنانچه چنین گزینه ای در این زیربرگها موجود بود به این معنی است که شما

درایور 16 بیتی بر روی سیستم خود دارید که تنها در صورتی که میخواهید بازیهای و برنامه های تحت داس اجرا کنید به آنها نیاز

خواهید داشت. همچنین تنظیم چاپگر و فونتهای قدیمی( مخصوص نسخه های قبلی ویندوز) نیز از این طریق انجام میگیرد.

زیربرگ Boot.INI: بر نحوه‌ی فرآیند بوت نظارت دارد، از طریق کادر Timeout زمانی که برای انتخاب سیستم عامل در

منوی بوت در اختیار دارید تعیین می‌کند. با دکمه های Move Up و Move Down میتوانید موقعیت پارتیشن بوت را تعیین

کنید و دکمه Set As Default سیستم عامل پیش فرض را تعیین میکند. ضمناً دکمه ی Check All Boot Paths

سودمندی یا بلا استفاده بودن مسیرهای بوت سیستم و سیستم عامل های نصب شده یا غیر قابل راه‌اندازی را تعیین کرد.

زیربرگ Services: سرویس های ارائه شده توسط ویندوز و دیگر نرم افزار های نصب شده را لیست میکند و چنانچه در قسمت

Essential کلمه Yes نوشته شده باشد ضرروی بودن آن سرویس را تعیین میکند به این معنی که کاربر نباید این سرویس را

غیرفعال کند. بطور مثال سرویس Netmeeting ویندوز برای ویدئو کنفرانس یا کنفرانس صوتی یا متنی از راه دور بین چند نفر

است که در صورت نبود آن هم سیستم با مشکلی مواجه نمیشود و برای آزادسازی فضای Ram میتوان آن را غیرفعال کرد. با

گزینه‌ی Hide All Microsoft Services میتوان متوجه شد که کدام سرویسها به ویندوز مربوط نبوده و توسط نرم‌افزارهای

دیگر ارائه شده‌اند.

زیربرگStartup: برنامه‌هایی که همزمان با اجرای ویندوز به طور خودکار اجرا می‌شوند( از جمله برنامه‌هایی که در ناحیه

اعلان قرار می‌گیرند_برنامه‌های مقیم در حافظه) را تعیین می‌کند.

در قسمتNotification اشاره شد که میتوان برنامه‌های ناحیه اعلان را غیرفعال کرد. غیرفعال کردن این برنامه‌ها از طریق

همین زیربرگ انجام می‌شود.

از این طریق می‌توان به تشخیص برنامه‌های Adware و Spyware پرداخت. این برنامه ها زمان اتصال شما به اینترنت بدون

اطلاع شما به شناسایی اطلاعات کاربری و اطلاعات مرورگر اینترنت شما می‌پردازد تا بعد متناسب با آن برای کاربر تبلیغات

ارسال کند که اغلب برای کاربر ناراحت کننده است و سرعت سیستم را کاهش می‌دهد.

تشخیص عیوب سیستم

برنامه System Information:

از اين برنامه برای تشخیص مشکلات سخت افزاری و سیستم فایلها و نیز وضعیت سیستم استفاده میشود.پس از تشخیص سخت افزار

معیوب میتوان با جایگزین کردن راه انداز آن یا تعویض قطعه قدیمی مشکل سیستم را حل کرد. اطلاعات ارائه شده توسط آنرا

میتوان بصورت یک فایل متنی و از طریق File> Export و یا بصورت یک فایل با پسوند NFO و از طریق File>Save

ذخیره کرد.

این برنامه حاوی اطلاعاتی طبقه بندی شده بصورت زیر است:

Hardware Resources: اطلاعاتی راجع به منابع سخت افزاری موجود بر روی سیستم دارد. قسمتهایی که حائذ اهمیت بیشتر

است عبارتند از:

Conflicts/Sharing: که شامل لیست سخت افزارهایی است که از منابع مشترکی استفاده کرده وبا یکدیگر تداخل پیدا کرده اند

میباشد. برای پیدا کردن مشکل به ستون resources دقت کنید و ببینید که کدام منابع نامشان دو بار یا بیشتر در این ستون آمده

و سپس نام سخت افزارهایی که از این منبع به طور اشتراکی استفاده میکنند را در ستون devices بیابید.

Forced Hardware: شامل لیست سخت افزارهایی است که کاربر مجبور به تنظیم دستی آنهاست و اصطلاحا قابلیتPlug

And Play ندارند و بنابراین از تنظیمات غیر استاندارد پیروی میکنند.

Components: لیست کلیه لوازم جانبی و قطعات سیستم به همراه مشخصات آنهاست. قسمتی که برای جستجوی مشکل در بین

این قطعات اهمیت دارد، قسمت Problem Devices میباشد که نام و کد خطای قطعه ی مشکل دار را نمایش میدهد.

Software Environment: اطلاعات کاملی از کلیه برنامه ها،سرویس ها و درایورهای نصب شده بر روی سیستم را ارائه

میکند و در قسمت Program Groups لیست کلیه ی نرم افزارهای سیستم را نمایش میدهد. اطلاعاتی که در قسمت

Windows Error Reporting ارائه میشود بسیار اهمیت دارد چرا که شامل لیست خطاهای رخ داده در محیط نرم افزاری

سیستم و در واقع شامل لیست خطاهای ثبت شده در event Log( فایل Logبرای ثبت خطاهای نرم افزاری) که برنامه ی

Event Viewer آن را نمایش میدهد.

Internet Settings: لیست تنظیمات اینترنت سیستم است و اطلاعات دقیقی راجع به مرورگرInternet Explorer ارائه

میکند.

لازم به تذکر است که از برنامه ی Event Viewer نیز به عنوان برنامه ای برای تشخیص عیوب نرم افزاری و بازدید وضعیت

وقایع سیستم میتوان استفاده کرد. توضیح این برنامه در قسمت computer management آمده است.

فایلهای سیستمی و حیاتی در ویندوز XP بطور دیجیتالی علامت‌گذاری میشوند تا در صورت هر گونه تغییر و بروز مشکل از طریق

همین نشانه‌ها، اشکال فایل مشخص شود.امکان جالب دیگری که در برنامه‌ی System Information وجود دارد بررسی همین

فایلهای حیاتی و مهم از جهت بروز خطا در آنهاست. از منوی Tools برنامه کمکی File Signature Verification Utility

را اجرا کنید. بعد از اجرا با زدن دکمه Start برنامه به بررسی فایلهای مشکل دار میپردازد و سپس لیست آنها را به شما نمایش

میدهد.

بعد از دیدن این لیست میتوانید این فایلها را( درصورت امکان) مجدداً از فایلهای کابینتی ویندوز بازیابی کرده و نسخه ی سالم

آنها را جایگزین نسخه ی معیوب کنید. برای انجام این عمل برنامه ی System Configuration (MSconfig) را اجرا

کنید و در زیربرگ General ازدکمه Expand Files استفاده کنید.

سازگار کردن برنامه ها با ویندوز XP

گاهی برنامه‌هایی که در نسخه‌های قبلی ویندوز به خوبی کار میکرده اند در ویندوز XP بلا استفاده مانده و یا برخی وظایف خود را

بخوبی انجام نمیدهند. قابلیت سازگار کردن برنامه ها با XP این امکان را در اختیار کاربر میگذارد که در صورت امکان برنامه

را برای کار در ویندوز XP آماده کرده و آن را با XP تطبیق دهد. البته فعال کردن این قابلیت برای برخی برنامه ها مانند

آنتی ویروسهای قدیمی، برنامه های تهیه ی پشتیبان و برنامه های سیستمی به هیچ وجه توصیه نمیشود.

مراحل تطبیق:

برای شروع عملیات تطابق Program Compatibility Wizard را از طریق Start> All Programs>Accessories

اجرا کنید.

1-Next را در پنجره خوشامدگویی بزنید.

2- محل و نوع انتخاب برنامه را تعیین کنید الف) ویندوز لیست کلیه ی برنامه های نصب شده را به شما نمایش دهد،ب)برنامه

بر روی CDاست،ج) خود شما بطور دستی میخواهید برنامه را پیدا و انتخاب کنید. ما فرض میکنیم گزینه اول انتخاب شده است

و Next

3-اکنون برنامه را انتخاب کرده و مجدداً Next

4- سیستم عاملی که این برنامه با آن سازگاری دارد و بر مبنای آن طراحی شده و یا سیستم عاملی که قبلاً بر روی آن این برنامه

را بدون مشکل اجرا کرده اید انتخاب کنید و Next

5- تنظیمات گرافیکی و وضوح تصویر را برای این برنامه تعیین کنید(طبق آنچه در خود برنامه پیشنهاد شده و یا حالتی که قبلاً

بر اساس آن برنامه را بدون بروز مشکل اجرا میکرده اید) و Next

6- اکنون ویندوز مشخصات این برنامه را طبق آنچه شما تنظیم کرده اید نمایش میدهد و با زدن دکمه ی Next چنانچه برنامه با

XP تطابق داشته باشد برنامه اجرا شده و محیط کار آن برای شما نمایش داده میشود و در غیر اینصورت تنها با سیاه شدن صفحه

ی مانتیور و عدم نمایش برنامه متوجه میشوید که برنامه با XP تطابق ندارد(حداقل با تنظیماتی که شما در نظر گرفته اید.

امکان دارد با تغییر تنظیمات برنامه قابلیت اجرا داشته باشد.) در هر صورت دربرنامه ی بررسی تطابق سه انتخاب ظاهر میشود،

که باید تعیین کنید آیا برنامه ی مورد بررسی اجرا شده است یا خیر و آیا XPاین برنامه را همیشه با همین تنظیمات اجرا کند و یا

از بررسی انطباق منصرف شده اید.

دستور کـار شماره 1(منوی Start و ناحیه اعلان )

1- بررسی کنید منوی Start به چه حالتهایی قابل نمایش است؟

2- منوی Start را در حالت ساده (مخصوص XP) تنظیم کنید.

3- برای اضافه کردن یک برنامه به قسمت برنامه‌های ثابت کاربر در منوی Start چه باید کرد؟

4- چگونه میتوان از طریق منوی شروع بررسی کرد که اخیراً چه فایلهایی باز شده اند؟

5- برای حذف گزینه های My Documents و Control Panel چه باید کرد؟

6- چگونه میتوان Control Panel را طوری تنظیم کرد که محتویات آن بر روی خود منوی شروع دیده شود؟

7- برای خالی کردن لیست برنامه های پرکاربرد کاربر را خالی کنید.

8- منوی Start را طوری تنظیم کنید که زیرمنوها با کلیک کردن باز شوند.

9- منوی Start را در حالت کلاسیک قرار دهید.

10- برای حذف و اضافه کردن برنامه ها به این منو چه میکنید؟

11- برنامه های آن را مرتب کنید.

12- توضیح دهید که ناحیه ی اعلان حاوی چه نوع برنامه هایی است؟

13- چگونه میتوان برنامه های ناحیه notification را نمایش داده یا پنهان کرد؟

14- ناحیه اعلان را طوری تنظیم کنید که همیشه تمام آیکن‌های موجود در آن نمایش داده شود حتا در صورت عدم فعال بودن

برنامه.

15- ساعت را از ناحیه اعلان حذف کنید.

دستور کـار شماره2(مدیریت کاربران و کامپیوتر )

1- MMC چیست و چرا تعریف میشود؟

2- کنسولهای پیش فرض XP را بررسی کنید.

3- یک کنسول MMC تعریف کنید که شامل Snap-Inهای تعیین خط مشی امنیت گروه و یکپارچه سازی سطح دیسک و نمایش

رخدادهای سیستم باشد. بعد از ایجاد این کنسول را از کدام مسیر میتوان اجرا کرد؟

4- سه سطح ردگیری برنامه Event Viewer را بررسی کنید .

5- یک فایل متنی که شامل متن سه پیغام از پیغامهای خطای Event Viewer راجع به موارد نرم افزاری است را از طریق

خود برنامه ایجاد کنید.

6- به دو روش یک حساب کاربری جدید تعریف کرده و تفاوت و شباهت های این دو روش را بررسی کنید.

7- سه منبع اصلی سیستم که در کارایی سیستم نقش مؤثر و مستقیم دارند را نام ببرید.

8- به سه روش برنامه Device Manager را اجرا کنید.

9- چگونه میتوان حرف نام یک درایو را تغییر داد؟

10- از یکی از درایوها قسمتی از حجم آن را جدا کرده و بعنوان یک درایو منطقی(Logical) جدید تعریف کنید.

11- دو روش برای فرمت کردن یکی از درایوهای هارد بررسی کنید.

12- به سه روش برنامه Disk Defragmenter را اجرا کنید.

دستور کـار شماره3(امـنیــــت )

تنظیمات کاربران را بگونه ای تغییر دهید که :

1-رمز عبور کاربران پیچیده و شامل هر سه دسته کاراکترهای موجود باشد.

2-حداکثر تعداد روز اعتبار هر رمز 10 روز باشد.

3-در صورتیکه کاربر سه بار رمز خود را اشتباه وارد کرد،حساب کاربری وی اعطیل شود.

4- ویندوز بر رویدادهای زمان ورود کاربران به ویندوز در حالت عدم موفقیت نظارت داشته باشد.

5-سه مورد از تنظیمات دسترسی کاربران به سخت‌افزارها و سه مورد مربوط به ورود کاربران به سیستم را به دلخواه بررسی

کنید.

6- یک پیغام متنی برای زمان ورود کاربران به سیستم تنظیم کنید.

7- برای کاربر خاصی در شبکه پیغام متنی ارسال کنید.

دستور کـار شماره4(عیب یابی و نگهداری )

1- به جای برنامه Scan Diskچه برنامه ای وظیفه بررسی عیوب سطح دیسک را به عهده دارد؟ مسیر اجرای آن؟

2- تنظیمات برنامه ی عیب یابی دیسک را بررسی کنید.

3- تنظیمات زیربرگ More Options در Disk Cleanup را بررسی کنید.

4- دو مسیر برای حذف برنامه های نصب شده ی اضافی کدام است؟

5- به دو روش برنامه‌ی Disk Defragmenter را اجرا کنید.

6- دکمه‌ی Analyze در این برنامه چه میکند؟

7- روش بازیابی بدون اجرای ویزارد را بررسی کنید، چه امکاناتی نسبت به روش ویزارد دارد؟

8- روش های اجرای برنامه System Restore را بررسی کنید.(سه روش)

9- تاریخ امروز را به عنوان یکی از نقاط بازگشت(checkpoint) تعیین کنید.

10- نقاط بازگشت سیستم چند دسته هستند؟

دستور کـار شماره5(بررسی مشکلات نرم افزاری و بررسی عیوب سیستم )

1-برنامه System Configuration را اجرا کنید.

2-بررسی کنید که آیا درایور 16 بیتی بر روی سیستم شما وجود دارد یا خیر؟

3-تنظیمات Boot.ini را بررسی کنید.

4-زمان نمایش منوی بوت را به 40 ثانیه تغییر دهید.

5-تغییری اعمال کنید که در بوت بعدی سیستم با فایل Boot.ini اصلی راه اندازی شود.

6-سرویسهایی که شرکتهایی غیر از مایکروسافت بر روی سیستم شما قرار داده اند را بررسی کنید.

7- لیست برنامه های ناحیه notification را بررسی کنید.

8- در صورت وجود برنامه RealPlayer آن را از لیست برنامه های Start Up حذف کنید.

9-بعد از انجام تمرینهای فوق بررسی کنید که چه تغییراتی در تنظیمات پیش فرش زیربرگ general رخ داده است؟

10- کلیه ی تغییرات داده شده را لغو کنید.

11-مجدداً با اجرای برنامه MSCONFIG و از طریق آن برنامه ی بازیابی اطلاعات را اجرا کنید.

12-لیست سخت افزارهایی که با یکدیگر تداخل دارند را بررسی کنید.

13- آیا سخت افزاری که تنظیمات آن بصورت دستی باشد بر روی سیستم شما نصب شده است؟

14- لیست لوازم جانبی که درست کار نمیکنند و خطا دارند را بررسی کنید.

15- به جز برنامه event Viewer چگونه میتوان Log خطاهای نرم افزاری سیستم را بررسی کرد؟

16-فایل سیستم ها را بررسی کرده و لیستی از فایلهای حیاتی و مشکل دار تهیه نمائید.

17- چگونه میتوان فایل های بدست آمده از تمرین 16 را تعمیر یا تعویض کرد؟

18- یکی از برنامه های نصب شده را از جهت سازگاری با ویندوز XP بررسی کنید.

© Copyright 2005 by Shabgard.ORG

روان شناسی رنگ ها در طراحی صفحات وب

یکی از اصول بسیار مهم و کلیدی در طراحی صفحات وب ، توجه به اصل رنگ بندی صفحات و استفاده از رنگ های مکمل و ترکیبی

مطلوبی است که کاربران بتوانند بر اساس اصل سهولت و جذابیت صفحه ، به مشاهده مطالب آن بپردازند. این که چه رنگی

متناسب سایت های وب است ، پرسشی است که کارشناسان وب ، خیلی پاسخ جامع و کاملی برای ان ارائه نکرده اند و کم تر

متخصصات طراحی وب به مسئله روان شناسی رنک ها در طراحی سایت ، توجه کرده اند.

اما به هر حال یک اصل کلی وجود دارد که می گوید : در رنگ بندی یک صفحه ، باید به این موضوع توجه شود که این رنگ قرار

است در چه صفحه ای و با چه موضوعی به کار رود. یعنی اصل توجه به عملکرد و موضوعیت سایت ، در رنگ بندی مطالب مهم

است . سایت های دولتی و به طور کل ، سایت هایی با بازدیدکننده بسیار بالا ، معمولا از رنک سفید برای زمینه صفحات و رنگ

آبی برای لینک های صفحه و رنگ بنفش برای لینکهای مشاهده شده که به عنوان default برنامه فرانت پیج نیز به کار می رود ،

استفاده می کنند.

سایت هایی که بیش تر جنبه شخصی دارند ، از رنگ های مکمل استفاده می کنند. مثلا رنگ سبز پر رنگ در کنار سرمه ای ، جذابیت

خاصی به سایت هایی با موضوعیت بازرگانی می دهد . و یا در طراحی سایت های کودکان ، از رنگ های خیلی شاد استفاده می

شود.

به هر حال توجه به کارکرد کد رنگ ها در طراحی صفحات وب از اهمیت مهمی برخوردار است . در ادام این مطلب ، فقط قصد

یادآوری نوع روان شناسی هر رنگ درمخاطبان از دید روان شناسان داریم و فعلا در مورد این که چه نوع رنگی برای چه سایتی

مناسب است ، صحبت نمی کنیم. اگر چه این توضیحات ، خود نیز بیان گر استنتاجات خوبی هستند که وب مسترها را در گرافیک

سایت ، به خوبی هدایت می کند.

یک بهترین رنگ نداریم!

در مدیریت نوین یک اصل پذیرفته شده وجود دارد که یک بهترین شیوه مدیریت در کار وجود ندارد. ترکیب و هماهنگی و استقرار یک

نظام در رنگ بندی صفحات وب نیز ، چنین رویکردی دارد. تجربه و نوع علاقه و هنر web designer هست که سایتی را برای

ما جذاب و سایتی دیگر را next می کنیم. نکاتی که می بایست در زمان طراحی گرافیکی سایت در نظر داشته باشیم به شرح زیر

هستند :

1- اثر روان شناسی رنگ

2- قابلیت خواندن متون صفحات سایت . مثل سایت : (www.irna.com)

3- رنگ متمم رنگهای انتخابی برای بک گراند ، گرافیک ها ، لینک ها و متون ( مثل سایت http://www.higrade.ir/)

4- وجود تطبیق رنگی بین لوگوها و آرم های صفحات با رنگ بندی متون و مطالب به کار گرفته شده (مثل سایت

http://www.karvarz.com/)

5- توجه به نوع مخاطب و بازدیدکننده بخش های مختلف سایت . سایتی مانند یاهو ، که روزانه میلیون ها مخاطب دارد و از

صدها بخش متنوع تشکیل شده است ، برای هر بخش خود از یک چیدمان و رنگ بندی خاصی در طراحی صفحات اکتیو ، استفاده کرده

است . مثلا بخش کودکان یاهو با بخش بازرگانی ان بسیار تفاوت دارد

5 اصل مهم

لیست زیر مشخصه هایی از رنگ ها را که هنگام طراحی باید مدنظر داشته باشید بیان میکند:

1- رنگ ها اثر زیادی روی احساسات ما در 90 ثانیه اول دیدن میگذارند .

2- اثر رنگ میتواند بیننده را ترغیب به خرید یک جنس از شما کند.

3- رنگ ها رفتار ما را در برابر یک موضوع فقط تشدید نمیکنند ، بلکه اثر خود را کاملا در رفتار ما نشان میدهند .

4- اثر گذاری رنگ در فرهنگ های مختلف گوناگون است !

5- هر رنگ به تنهایی یک پیام مخصوص به چشم بیننده میفرستد .به قول مک لوهان ، رسانه همان پیام است !

روان شناسی رنگ ها

به طور کل ، رنگ ها دارای خصیصه های خاصی هستند که در زیر به بخشی از این مولفه های موجود در رنگ ها اشاره شده است

:

• سفید : اشاره دارد به صداقت ، پاکیزگی ، صمیمیت ، ملایمت و معاصر بود ن چیزی . سفید بهترین رنگ برای بک گراند های

وب است . در تجارت سفید رنگ خستگی گیر و انرژی بخش است .

• سیاه : اشاره دارد به ظرافت ، قدرت ، دلیری ، شهامت ، فریبندگی ، شیطان ، مهارت و باستان . مشکی برای رنگ متن روی

یک پس زمینه روشن ایده آل است. این رنگ بعنوان رنگ پس زمینه چشم را خسته میکند .

• قرمز : توانایی ، هیجان ، احساسات شدید ، سرعت ، خطر و تهاجم . این رنگ از بیننده توجه به خود را طلب میکند . در

تجارت بمعنی وام و بدهی است . این رنگ شدید ترین رنگ احساس است و ضربان قلب و تنفس را تسریع میکند .

• آبی : امنیت ، اعتماد ، مسئولیت پذیری ، سرما ، ایمان ، وفاداری ، وابستگی وجاه و جلال . آبی دومین رنگ عوام پسند است

. در تجارت بمعنای ضمانت مالی است .

• سبز : تندرستی ، فراوانی ، حاصلخیزی ، آزادی ، شفا و بهبودی ، طبیعت ، پیشرفت ، حسادت و خونسردی . در تجارت

بیانگر مقام و ثروت است. این رنگ در چشم ها راحت تر از همه دیده میشود .

• قهوه ای : تاثیر گذاری ، متانت ، توانگری مالی و کمک کننده بودن . قهوه ای رنگ کره خاکی ماست و در طبیعت بسیار فراوان

است .

• خاکستری : صمیمیت زیاد ، اعتبار و نفوذ و عملی بودن . در تجارت بمعنای سنت گرایی است .

• صورتی : ملایمت ، شیرینی ، ظرافت و زنانگی ، خوب بودن ، بی گناهی و پرورش کودک .

• بنفش : وقار ، معنویت ، شاهانه بودن ، عیش و نعمت ، دارایی ، اعتبار و نفوذ ، سوگواری و مهارت . در تجارت بزرگ نشان

دادن است . بنفش طرفداری از سبک های هنرمندانه است.

• نارنجی : سرزندگی و شوخی ، لذت و خوشگذرانی ، تعادل گرمایی ، تشویق کردن ، چالاکی و نیرو ، تحمل و بلند همتی .

• زرد : نور خورشید ، گرمی ، خوشی ، نامردی ، ترسویی و حسادت . در تجارت درخواست از نوع روشنفکرانه است و برای

تاکید نیز خوب است . زرد باعث افزایش تمرکز شده ، سوخت و ساز را زیاد میکند و سخت ترین رنگ برای چشم هاست .

• طلایی : نشانگر گران بودن و پرستیژ است .

• نقره ای : سرما ، علمی بودن و اعتبار و پرستیژ است .

پس وقتی میخواهید رنگی انتخاب کنید باید درباره بازار نهایی کار خود باندیشید . چه احساساتی را میخواهید برانگیخته کنید ؟ اول

کمی درباره چشم انداز احساسی هدفتان فکر کنید و نیز پیامی که از راه دید میخواهید منتقل کنید .

بعد رنگ خود را انتخاب کنید ! توجه داشته باشید که گرافیک صفحات وب ، امروزه نقش زیادی را در ارائه دکترین رفتار سازمانی

الکترونیکی مراکز رسانه ای غرب به مخاطبان در اختیار دارند و LOGO ، BANNER ، TIZER ها ، فوق العاده در تحکیم

مفاهیم به مخاطبان وبی موثر هستند.

رنگيتر از هميشه در ياهو مسنجر بنويسيم

براي اينکه هر کارکتر نوشته شما رنگي باشه ابتدا از منوي پايين انتخاب رنگ رو بزنيد بعد وارد گزينه آخر شويد.هر چي رنگ در

اون صفه ديديد پاک کنيد .رنگهاي مورد علاقه ي خودتونو انتخاب و با استفاده از اون متن امتحان کنيد و با يک نام Save کنيد.

درهنگام چت با صداي تايپ کردن دستي بنويسيد

براي اين کار در پنجره اي که با کسي چت ميکنيد.از منوي بالا گزينه formatرو انتخاب کنيدوبعد گزينه آخر رو Typing by

soundرو تيک بزنيد.در ضمن ميتونين با استفاده از منوي Friends گزينه Buzz friendsرو بزنيد البته با گرفتن همزمان

کليدهاي Ctrl+Gهم امکان پذير است .

اضافه کردن صدا به ياهو مسنجر

خوب اول بايد آهنگتونWaveباشه.بعد اسم آهنگ خودتونو يه چيز راحت بگذاريد.مثلا redrabbit بگذاريد.بعد بريد تو اين شاخه

(البته درايو خودتونو انتخاب کنيد) C:\Program Files\Yahoo!\Messenger\Media

بعد آهنگتو تو اين شاخه کپي کنيد.و بعد بريد تو ياهو مسنجر و با کسي که دارين باهاش چت ميکنيد تايپ کنيد.

<snd=redrabbit>و به جاي redrabbit اسم آهنگ خودتو بنويسيد.

بدست آوردن پسورديکIDو يا هک کردن يک ID

اين کار روشهاي گوناگوني داره من چند تاشو ميگم ولي کاره سختيه و شايد تا چند سال ديگه غير ممکن بشه گفتم شايد!!!

?-روش SQL(يکي از دوستان پرسيده بود) اينم جوابش:اين يکي از ساده ترين حالتهاي روش موسوم به SQL injection

است که روشي بسيار قوي است اما در سايتهاي قوي (خيالتان را راحت کنم در کمتر سايتي وگرنه اون سايته انده در پيته) مثل

ياهو جواب نميده .خوب طرز کارش چگونه است؟اين طوريه که در جايي که از شما نام کاربري و پسورد ميخواد شما ' or 1=1

-- رو بزنيد البته به خاطر فارسي بودن صفحات کد روبرو را بر عکس ميبينيد خودتون درستش کنيد.پس اين روش رو بيخيالش البته

ناگفته نماند بازم امتحانش خالي از لطف نيست .

?-رمز را امتحان کنيم(Broute force):حالت اول نياز به تخصص دارد و حتي گاهي غير ممکن است زيرا سيستمها بعد از چند

بار امتحان رمز اشتباه از سوي شما ديگر رمزي قبول نمي کنند. مثلا Yahoo شما را مجبور مي کند که کلمه اي که هر بار تغيير

مي کند را نيز وارد کنيد. مي توانيد در صفحه ايميل Yahoo چندين بار رمز اشتباه بزنيد تا نتيجه را ببينيد و اگرچه مي توان

مشکل بستن IP را با استفاده از Proxy server هاي رايگان تا حدي برطرف کرد، باز هم اين روش بيشتر مناسب سيستمهاي

ساده تر است (کاربرد اين روش در صفحاتي که براي کساني که رمز خود را فراموش کرده اند طراحي شده است را فراموش نکنيد!

اگر تاريخ تولد وارد شده و کد پستي کسي را بدانيد شايد حدس زدن بقيه اطلاعات عملي باشد!) بنابراين استفاده از نرم افزارهاي

امتحان کننده رمز هم براي اين سرورهاي معروف نتيجه اي نخواهد داشت.

?-دزديدن رمز(Trojans):راه ديگر Trojan horse است که اگر تقاضا برايش زياد باشد در مورد آن توضيح جداگانه داده

خواهد شد اما از آنجايي که اولا نرم افزارهاي ضد ويروس ممکن است آن را بيابند و ثانيا سيستم عامل ويندوز XP با داشتن يک

Firewall به نسبت خوب مي تواند جلوي اکثر اينها را بگيرد، عملا قابل استفاده نخواهد بود مگر روي کساني که يا به کامپيوترشان

دسترسي داشته باشيد و يا اطمينان داشته باشيد که از يک سيستم عامل قديمي استفاده مي کند و ضد ويروس ندارد يا زياد آن را به

روز نمي کند.

?-خود فرد رمز را به ما بگويد (Social engineering):

Social Engineering تاريخي طولاني دارد و معمولا نازيهاي آلمان را از جمله استفاده کنندگان موفق آن مي دانند. اين روش

يعني کاري کنيد که خودش به ما رمز را بگويد! من فقط چند روش ممکن را براي شما مي نويسم:

?- ساختن صفحه اي شبيه صفحه ياهو. به عنوان مثال يک ايميل به شکل کارت پستال برايتان ارسال مي شود که ممکن است به

نظر بيايد از طرف دوست نزديکتان آمده است و وقتي روي لينک کارت پستال کليک مي کنيد پيغامي مانند Your session has

been expired و Relogin مي گيريد اما در صفحه اي بجز Yahoo هستيد! يعني اگر رمزتان را بنويسيد عملا خودتان آن

را به فرد نفوذگر هديه کرده ايد. حالت ديگر ساختن صفحاتي است که جلب توجه کند مثل صفحه اي که مي گويد با ياهو قرارداد

دارد و مي توانيد با اکانت ياهو خود وارد آن شويد!! به عنوان مثال صفحه اي با عکسهايي مستهجن از دختران ايراني يا...

خيالتان راحت باشد که رمز و اسم ياهو فقط در ياهو کار مي کنند و هرجاي ديگر آن را بزنيد، دو دستي تقديمش کرده ايد! هميشه

بايد مواظب باشيد که هرگز در صفحه اي بجز صفحه واقعي خود ياهو اسم و رمز خود را وارد نکنيد. اين روزها مد شده است که

بسياري از دوستان با ساختن صفحاتي مشابه ياهو (معمولا save کردن خود صفحه sign in ياهو و سپس تغيير مسير فرمي که

بايد رمز را به ميزبان ياهو انتقال دهد به صورتي که رمز شما را به سازنده صفحه ايميل کند يا در يک فايل ذخيره کند. براي اين

کار کافي است يک host رايگان بگيرد و فايلهاي خود را روي آن قرار دهد، فقط بايد مواظب باشد که حتماً از Coffee net

استفاده کند!) اقدام به دزدي رمز عبور مي کنند. حالا سوال اينجاست که از کجا بفهميم که صفحه اي که داخل آن هستيم واقعا از

طرف خود ياهو است يا نه؟ به عنوان يک قاعده کلي، ابتدا F6 و سپس کليد Home را بزنيد. با اين کار شما ابتداي نوار

آدرسي را که آدرس صفحه وب را نشان مي دهد مي بينيد. (راه ديگر: کافي است با کليک موش روي نوار آدرس آن را فعال کنيد و

با فلش سمت چپ به سراغ اول آن برويد.) اگر آغاز آن به شکل زير نبود، صفحه را ببنديد (پيشنهاد مي شود قبل از بستن صفحه

تعداد زيادي کلمات بي معني به عنوان اسم و رمز جهت سرگرم کردن دزد ياد شده وارد فرماييد) و اگر مانند زير بود با خيال

راحت اسم و رمز خود را وارد فرماييد:

http://login.yahoo.com/هر چيزي

البته اگر به جاي کلمه login هر چيز ديگري باشد با دقت به اينکه به yahoo.com ختم شده باشد، باز هم از صفحات خود ياهو

خواهد بود.روش بالا هم قابل نقض شدن است و 100% قابل اطمينان نيست! بهتر است علاوه بر آن، با کليک روي "Secure"

منتظر شويد تا عکس يک قفل را در Internet explorer خود ببينيد.

?-فرد نفوذگر يک ID مانند auto-password-sender@yahooc.com ثبت مي کند و به شما مي گويد که اگر ايميلي به

فرم خاص و عجيبي به آن آدرس بفرستيد و در جاهاي خاصي از آن آدرس ايميل خود و رمز عبور خود و در جاي ديگري ايميل کسي

که رمز او را مي خواهيد بنويسيد و به آنجا ارسال کنيد تا رمز براي شما ايميل شود.

روش پنجم ?-حدس زدن:يکي از روش ها حدس زدن است که بيشتر هکرهاي باهوش از اين روش سود ميبرند.

?-کرک کردن(Cracker):با امتحان کردن ليست پسوردي شماخودتون درست کردين در يک تايم به شما پسورد را ميده.

البته بگم افراد ناشي در اينترنت کم نيستن مثلا طرف ديروز کامپيوتر خريده امروز رفته تو اينترنت پس راحت ميشه هکش کرد.اما

بياييد سعي کنيم از اينترنت به نحو درست استفاده کنيم.نه اينکه با تجاوز به حريم يکديگر موجب ناراحتي فرد شويم.اگر هم اين کار

ها را ادامه دهيم نميتوانيم در مقوله ي وسيع ارتباطات جايي داشته باشيم و همچنان که ميبينيم اين نهضت ادامه دارد

انواع خطوط تلفن

خطوط آنالوگ معمولي: منظور از اين خطوط همان خطوط تلفني معمولي مي باشد. نرخ انتقال Data توسط اين خطوط حداکثر

33.6 Kb/s مي باشد. استفاده از اين خطوط براي اتصال به اينترنت در کشورمان بسيار رايج مي باشد.

T1: نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در آمريکا و کانادا ارائه مي شود. بر روي هر خط T1 تعداد 24 خط تلفن معمولي

شبيه سازي مي شود. هر خط T1 مي تواند حامل 1.5 MB/s پهناي باند باشد.

E1: نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در اروپا و همچنين ايران ارائه مي شود. بر روي هر خط E1 تعداد 30 خط تلفن

معمولي شبيه سازي مي شود. هر خط E1 مي تواند حامل 2 MB/s پهناي باند باشد.نرخ انتقال Data توسط اين خطوط

جهت مودمهای ارائه شده در ايران حداکثر 56 Kb/s مي باشد.که البته در صورت فراهم نمودن مودمهای سريعتر کاربر ميتواند

برابر سرعت مودم خود ديتا را دريافت نمايد.

مشخصه اين سيستم پيش شماره متفاوت آنها نسبت به خطوط عادی ميباشد.

ISDN: اساس طراحي تکنولوژي ISDN به اواسط دهه 80 ميلادي باز ميگردد که بر اساس يک شبکه کاملا ديجيتال پي ريزي شده

است .در حقيقت تلاشي براي جايگزيني سيستم تلفني آنالوگ با ديجيتال بود که علاوه بر داده هاي صوتي ، داده هاي ديجيتال را به

خوبي پشتيباني کند. به اين معني که انتقال صوت در اين نوع شبکه ها به صورت ديجيتال مي باشد . در اين سيستم صوت ابتدا به

داده ها ي ديجيتال تبديل شده و سپس انتقال مي يابد .

ISDN به دو شاخه اصلي تقسيم مي شود . N-ISDN و B-ISDN . B-Isdn بر تکنولوژي ATM استوار است که شبکه

اي با پهناي باند بالا براي انتقال داده مي باشد که اکثر BACKBONE هاي جهان از اين نوع شبکه براي انتقال داده استفاده مي

کنند ( از جمله شبکه ديتا ايران ) .

نوع ديگر B-ISDN يا ISDN با پهناي باند پايين است که براي استفاده هاي شخصي طراحي شده است . در

N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد. BRI و PRI . نوع PRI براي ارتباط مراکز تلفن خصوصي (PBX ) ها با

مراکز تلفن محلي طراحي شده است . E1 يکي از زير مجموعه هاي PRI است که امروزه استفاده زيادي دارد . E1 شامل

سي کانال حامل (B-Channel ) و يک کانال براي سيگنالينگ ( D-Channel) ميباشد که هر کدام 64Kbps پهناي باند

دارند .

بعد از سال 94 ميلادي و با توجه به گسترش ايتنرنت ، از PRI ISDN ها براي ارتباط ISP ها با شبکه PSTN استفاده شد

که باعث بالا رفتن تقاضا براي اين سرويس شد. همچنانکه در ايران نيز ISP هايي که خدمات خود را با خطوط E1 ارايه مي

کنند روز به روز در حال گسترش است .

نوع ديگر ISDN، BRIاست( نوعي که در کيش از آن استفاده شده ) که براي کاربران نهايي طراحي شده است. اين استاندارد

دو کانال حامل 64Kbps و يک کانال براي سيگنالينگ با پهناي باند 16kbps را در اختيار مشترک قرار مي دهد .اين پهناي باند

در اواسط دهه 80 میلادی که اينترنت کاربران مخصوصي داشت و سرويسهاي امروزي همچون HTTP ، MultiMedia ، Voip

و .... به وجود نيامده بود ، مورد نياز نبود همچنين براي مشترکين عادي تلفن نيز وجود يک ارتباط کاملا ديجيتال چندان تفاوتي با

سيستمهاي آنالوگ فعلي نداشت و به همين جهت صرف هزينه هاي اضافي براي اين سرويس از سوي کاربران بي دليل بود و به همين

جهت اين تکنولوژي استقبال چنداني نشد . تنها در اوايل دهه 90 بود که براي مدت کوتاهي مشترکين ISDN افزايش يافتند . پس

از سال 95 نيز با وجود تکنولوژيهايي با سرعتهاي بسيار بالاتر مانند ADSL که سرعتي حدود8Mb/s براي دريافت و

640Kb/s را براي دريافت با هزينه کمتر از ISDN در اختيار مشترکين قرار ميدهد ، انتخاب ISDN از سوي کاربران

عاقلانه نبود.

در حقيقت مي توان گفت کهISDN BRI تکنولوژي بود که در زماني به وجود آمد که نيازي به آن نبود و زماني که به آن نياز

احساس مي شد ، با تکنولوژيهاي جديد تري که سرعت بالاتر و قيمت بيشتر داشتند جايگزين شده بود .

Leased Line يا Digital Subscriber Line يا DSL : خطي است که بصورت نقطه به نقطه دو محل را به يکديگر

متصل مي کند که از آن براي تبادل Data استفاده مي شود. اين خط داراي سرعت بالايي براي انتقال Data است. نکته قابل

توجه اين که در دو سر خط Leased بايد مودمهاي مخصوصي قرار داد.

خط Asynchronous Digital Subscriber Line يا ADSL : همانند خطوط DSL بوده با اين تفاوت که سرعت انتقال

اطلاعات آن بيشتر است.

Wireless: يک روش بي سيم براي تبادل اطلاعات است. در اين روش از آنتنهاي فرستنده و گيرنده در مبدأ و مقصد استفاده مي

شود. اين آنتنها بايد رو در روي هم باشند. برد مفيد اين آنتنها بين 2 تا 5 کيلومتر بوده و در صورت استفاده از تقويت کننده تا

20 کيلومتر هم قابل افزايش است. از نظر سرعت انتقال Data اين روش مطلوب بوده اما بدليل ارتباط مستقيم با اوضاع جوي

و آب و هوايي از ضريب اطمينان بالايي برخوردار نيست.

Leased Modem : به مودم هايي گفته مي شود که در دو طرف خط Leased قرار مي گيرند. از جمله اين مودم ها مي توان

به Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson اشاره کرد.

از ميان انواع مودم هاي Leased مدل Patton در کشورمان رايج تر بوده و داراي مدلهاي زير است:

1092A (Upto 128Kb/s) , 1088C ( Upto 2Mb/s) و 1088i (Upto 2Mb/s)

مدل 1088i مودم/ روتر بوده و براي کار Bridge بيشتر استفاده مي شود.

ChannelBank: دستگاهي است که از آن براي تبديل خطوط E1 به خطوط تلفن معمولي و بالعکس استفاده مي شود.

انواع Modem

مودمها داراي انواع مختلفي هستند که مهمترين آنها عبارتند از:

1- Analog Modems: از اين مودمها براي برقراري ارتباط بين دو کامپيوتر (User و ISP) از طريق يک خط تلفن

معمولي استفاده مي شود. انواع گوناگوني از اين نوع مودم در بازار يافت مي شود که برخي از آنها عبارتند از: Acorp ,

Rockwell , Dlink و ... .

2- Leased Modems: استفاده از اين مودمها در دوسر خط Leased الزامي است. مدلهاي معروف اين نوع مودمها

عبارتند از: Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson

Satellite: به معناي ماهواره مي باشد. امروزه بسياري از ماهواره ها خدمات اينترنت ارائه مي کنند. برخي از آنها عبارتند

از: Taicom , Sesat , Telestar 12 , EuroAsia Sat

IntelSat 902 , France Telecom , ArabSat

Bandwidth: به اندازه حجم ارسال و دريافت اطلاعات در واحد زمان Bandwidth گفته مي شود. واحد اصلي آن بيت بر ثانيه

مي باشد. هنگامي يک ISP مي خواهد پهناي باند خود را چه از طريق ديش و چه از طريق ساير روشها تهيه کند بايد ميزان پهناي

باند درخواستي خود را در قراردادش ذکر کند. معمولا" پهناي باند براي ISPهاي خيلي کوچک64KB/s است و براي ISPهاي

بزرگتر اين مقدار افزايش مي يابد و براي ISPهاي خيلي بزرگ تا 2MB/s و حتي بيشتر هم مي رسد.

پهناي باند بر دو نوع است:

1- Shared Bandwidth: اين نوع پهناي باند ارزان تر بوده و در آن تضميني براي تأمين پهناي باند طبق قرارداد براي

مشترک وجود ندارد. چراکه اين پهناي باند بين تعداد زيادي ISP مشترک بوده و همگي از آن استفاده مي کنند. بنابراين طبيعي

است که ممکن است در ساعات پر ترافيک ISP نتواند از پهناي باند درخواستي خود بهره ببرد.

2- Dedicated Bandwidth: اين نوع پهناي باند گران تر بوده اما در آن استفاده از سقف پهناي باند در تمام ساعات شبانه

روز تضمين شده است. زيرا پهناي باند بصورت اختصاصي به مشترک اختصاص يافته است.

Bandwidth Quality: به معناي کيفيت پهناي باند مي باشد.کيفيت پهناي باند به دو عامل زير بستگي دارد:

1- Ping Time: به مدت زماني گفته مي شود که يک Packet از ISP به مقصد يک Host قوي (مثلا"

www.yahoo.com) در اينترنت ارسال شده و پس از دريافت پاسخ مناسب دوباره به ISP باز مي گردد. هرچه اين زمان

کمتر باشد پهناي باند از کيفيت بهتري برخوردار است.

2- Packet Loss: هنگامي که يک Packet به اينترنت ارسال مي شود ممکن است که بدلايل مختلف مفقود شده و يا از دست

برود. Packet Loss عبارت است از نسبت Packetهاي از دست رفته و مفقود شده به کل Packetها. هر چه اين نسبت

کمتر باشد پهناي باند از کيفيت بهتري برخوردار است.

ترفندهای سریعسازی ویندوز XP

به دلیل انتقادهای فراوانی كه از مایكروسافت و ویندوز میشود، گاهی فراموش میكنیم كه ویندوز اكسپی یك سیستمعامل بسیار خواست. برنامهها و بازیهایی را كه مورد استفاده بسیاری از مردم است به اجرا درمیآوردسیاری از متخصصان ویندوزی كه میشناسید كه كامپیوترهایی سریع و پایدار دارند به دلیل بخت و اقبال خوب به چنین سیستمهایی

دست نیافتهاند: آنها انواع مختلفی از نكات ظریف فنی، ترفند، و تكنیك را یاد گرفتهاند و در سیستم خود به كار بستهاند. به كبستن این نكتهها، ترفندها، و تكنیكهاست كه بین كامپیوترهای آهسته و كامپیوترهای سریع اختلاف به وجود آورده است. در این مقاله، ما بهترین نكتهها و ترفندهای ویندوز اكسپی را كه كارایی كامپیوتر شما را بالا میبرند شرح دادهاپیش از شروع بعضی از این نكتهها، رجیستری (Registry) ویندوز شما را تغییر خواهند داد، بعضی از آنها مكانهای فایلهای

سیستمی را عوض خواهند كرد، و بقیه خصوصیات فایل را اصلاح خواهند كرد، در نتیجه، فراموش نكنید: پشتیبانگیری (Backup)، پشتیبانگیری، پشتیبانگیری. با آن كه اگر دقت كنید احتمال ازدستدادن دادهها كم است، باز هم هر اشتباه كمیتواند سیستم شما را ناپایدار و دادهها را خراب كند.به طور آرمانی، از پیش یك سیستم پشتیبانگیری دارید - نسخههای پشتیبان شما یا بر روی یك دیسك سخت دوم (درونی یابیرونی)، یك رسانه نوری خارجشدنی CD) یا (DVD، یا دستكم بر روی یك پارتیشن دیگر دیسك سخت ذخیره شده استبرای پشتیبانگیری از سیستم خود، از برنامه Norton Ghost خود بسیار راضی هستیم، چون از كل پارتیشن ویندوز یا حتی كل دیسك سخت (شامل MBR   Master Boot Record

) نسخه پشتیبان تهیه میكند و در یكی از سه مقصد ذكرشده قرار میدهد.اگر اصلاً پشتیبانگیری كل سیستم را نمیپذیرید، دستكم یك نقطه بازگردانی (Restore Point) بسازید و یك نسخه پشتیبان ازرجیستری تهیه كنید. برای ساخت یك نقطه بازگردانی، به منوی Start بروید، All Programs، Accessories، System

Tools، و System Restore را انتخاب كنید. گزینه Create A Restore Point را انتخاب كنید، روی Next كلیك

كنید، یك نام به نقطه بازگردانی خود بدهید (مانند (Before Tweaking، و روی Create كلیك كنید. در صورت لزوم، میتوانید سیستم خود را به این نقطه بازگردانید. برای تهیه نسخه پشتیبان از رجیستری، روی Start كلیك كنید، Run را انتخاب

كنید، regedit را در كادر Open تایپ كنید، و روی OK كلیك كنید. روی My Computer كلیك - راست كنید و

Export را انتخاب كنید. Export Range را روی All تنظیم كنید، این فایل را با دادن یك نام (مانند (Before-

Tweaking.reg ذخیره كنید، و روی Save كلیك كنید. اگر مشكلی پیش بیاید، میتوانید با كلیك - دوضربكردن روی فایل before-tweaking.exeو دادن اجازه نوشتن روی فایل قدیمی، رجیستری را بازگردانی كنید. اگر این كار، سیستم شما را به حالت قبل بازگردانی نكرد،

نقطه بازگردانیای (Restore Point) را كه ساختید از نو بار كنید (اگر وضعیت چنان به هم ریخته بود كه در حالت معمولی ویندوز نتوانستید این كار را انجام دهید به

Safe Mode بروید و این كار را انجام دهید. برای رفتن به Safe Mode در زمان بوتشدن ویندوز، كلید F8 را بزنید).

و اگر این كارها موفقیتآمیز نبود، میتوانید سراغ نسخه پشتیبانی بروید كه با Norton Ghost یا برنامهای دیگر ساختهایاندازهگیری تنها راه فهمیدن این كه ترفندهای شما كارآمد بوده است یا نه، اندازهگیری پیش و بعد از اجرای ترفند است. صرساعتها و روزها وقت برای اجرای برنامههای افزارسنجی (benchmark) لازم نیست، و چون این اندازهگیریها را فقط برایاستفاده خودتان میخواهید، نیازی به برپاسازی یك محیط آزمایشی - كه معمولاً در مقالات بررسی محصولات نشریات كامپیوتری

میآید - نیست.درحقیقت، برای چند اندازهگیری ساده، یك كورنومتر و چند برنامه توكار ویندوز كافی است. تازهكاران میتوانند زمان بوتشخاموششدن كامپیوتر را اندازهگیری كنند، و زمان بارشدن چند برنامه پراستفاده خود، مانند برنامه مرورگر یا واژهپردازی رااندازهگیری كنند. برنامه Task Manager را به اجرا درآورید (كلید تركیبی CTRL-ALT-DEL را بزنید و روی دكمه

Task Manager كلیك كنید)، و صفحات Processes و Performance را بررسی كنید. تعداد پراسسهایی

(Process) را كه پس از بوتكردن به اجرا درمیآیند، و همچنین مقدار Physical Memory (K) قابل دسترس را یادداشت كنید. با این همه، استفاده از برنامههای افزارسنجی نیز سودمند است. دو برنامه پرطرفدار و مفید برای تعیین سلامتی كلی سیستم بهقرار زیرند: 3DMark03 و .SiSoft Sandra برنامه 3DMark03 برای آزمایش كارایی كارت ویدئویی مناسب است،

پس از ترفندهای خود باید امتیازهای بهتری از این برنامه بگیرید. آزمایشهای سرعت CPU، پهنای باند حافظه، و دیسك سخت را در برنامه SiSoft Sandra انجام دهید، امتیازهای شما باید پس از ترفندها بهتر شوند. خانه خود را مرتب كنید پیش از بهینه

سازی ویندوز، ویروسها و پایشافزار (spyware) موجود در كامپیوترتان را ـ اگر وجود داشته باشد ـ پاكسازی كنید. همچنین

لازم است مسائل دستگاهرانهای (driver) سختافزاری خود را بررسی و درست كنید.گر از قبل یك برنامه ضدویروس دارید، خصوصیت روزآمدسازی آن را فعال كنید و بعد یك بررسی سیستمی كامل را به اجرا

درآورید. اگر ضدویروس ندارید (و نمیخواهید پولی برای خرید آن پرداخت كنید)، برنامه AVG Anti-Virus Free Edition

محصول Grisoft را از اینترنت دریافت و نصب كنید، و به آن اجازه دهید كه سیستم شما را بررسی كند. همین عملیات را برای

پایشافزار انجام دهید؛ اگر برنامه ضدپایشافزار دارید، آن را ابتدا روزآمد كنید. اما اگر هیچ برنامه پایشافزاری ندارید، ازبرنامههای رایگان Ad-Aware SE Personal Edition و Spybot Search & Destroy بهره بگیرید. برنامههای ضدویروس و ضدپایشافزار خود را روزآمد كنید و بعد یك بررسی و پاكسازی سیستمی كامل را به اجرا درآورید. اگر یك ارتباط

باند عریض (broadband) اینترنت دارید و تا به حال از برنامه ضدپایشافزار بهره نگرفتهاید، پس از اجرای برنامه پایشافزاراز یافتههای آن متعجب خواهید شد.دستگاهرانهای سختافزاری در خرابشدن یا نصبزدایی (uninstall) عجیب خود به دلیل مرور زمان، مشهور هستند. وقچنین اتفاقی رخ داده باشد، ویندوز ممكن است بخشی از منابع خود را برای نظارت پیوسته به منظور درستكردن و یافتن یك

دستگاهران اختصاص بدهد. از برنامه Device Manager برای درستكردن این مسئله بهره بگیرید: روی My Computer كلیك - راست كنید، Properties را انتخاب كنید، به صفحه Hardware بروید، و سپس روی دكمه Device Manager

كلیك كنید. Device Manager فهرستی از كل سختافزار شما را در یك درخت بزرگشدنی به نمایش درمیآورد، و اگر موردی دارای یكعلامت تعجب قرمز، علامت سؤال زرد، یا نمادی مشابه باشد ویندوز متوجه یك مسئله دستگاهران شده است كه لازم است حل شود.آسانترین راهحل این مسئله (در اكثر مواقع) آن است كه روی آن نماد كلیك - راست كنید و Update Driver را انتخاب كنید. اگر ارتباط اینترنت داشته باشید، به برنامه اجازه بدهید تا وب را برای یك دستگاهران روزآمد جستجو كند. اگر این كار با

موفقیت انجام نشد، ممكن است لازم باشد كه به پایگاه وب سازنده سختافزار خود سربزنید و دستگاهران موردنیاز را به طور دستی دریافت و نصب كنید. اگر موردی را در Device Manager با عبارت Unknown Device دیدید، سعی كنید دریابید كه كدام سختافزاری را كه

نصب كردهاید درست كار نمیكند و سپس یك دستگاهران جدید را از پایگاه وب سازنده دریافت و نصب كنید. با وجود این، اگسختافزار شما درست كار میكند و همه خصوصیات مورد نیاز آن درست كار میكنند، زحمت ارتقای دستگاهران را به خود ندهیسرانجام، برنامه Windows Update را به اجرا درآورید و وصلههای نرمافزاری (patch) را دریافت و نصب كنید، بهویژه آنهایی كه با اشكالات و امنیت مربوط هستند. اگر زیاد بازی میكنید، باید دریافت و نصب آخرین دستگاهران برای كارت ویدئویی خود و نصب آخرین نگارش DirectX را درنظر بگیرید. بعضی از بازیها با آخرین دستگاهرانها و DirectX بسیار

سریعتر، و پایدارتر میشوند و كیفیت تصویری بهتری به دست میدهند. بار را سبك كنید، بخش ۱ بسیاری از كامپیوترهای ویندوزبه طور خودكار چندین برنامه را، در هر بار كه كامپیوتر را راهاندازی میكنید، به اجرا درمیآورند. متأسفانه، به مرور در دورزندگی كامپیوتر، كه تعداد زیادی برنامه نصب كردهاید، دهها برنامه زمان راهاندازی اضافه میشود كه در مجموع مقادیر قابلتوجهی از حافظه، چرخههای CPU، و زمان راهاندازی را مصرف میكنند. نگاهی به همه نمادهای (icon) كوچك واقع دنوارتكلیف (Taskbar) خود بیندازید؛ اكثر آنها یك برنامه در حال اجرا در زمینه هستند، و هر بار كه ویندوز بار میشود به

طور خودكار به اجرا درمیآیند.محدودكردن برنامههایی كه به طور خودكار به اجرا درمیآیند میتواند پایداری و سرعت را به طور قابل ملاحظهای افزایش بدهد، ویندوز اكسپی یك برنامه برای پیكربندی این وضعیت دارد: برنامه .System Configuration Utility برای اجرای این

برنامه به منوی Start بروید، Run را انتخاب كنید، msconfig را در كادر Open تایپ كنید، و روی OK كلیك كنید.

سپس به صفحه Startup بروید تا فهرستی از همه برنامههای راهاندازی كامپیوتر را ببینید.صفحه Startup فهرستی از هر فایلی را كه ویندوز بار میكند به نمایش درمیآورد. آنهایی كه یك علامت تیك در كنار خود دارندفعال هستند؛ اولین باری كه برنامه System Configuration Utility را به اجرا درمیآورید، همه برنامههای فهرست تیكدارهستند، كه بدین معنی است كه همه آنها در حال اجرا هستند. چه باور كنید چه نكنید، اگر همه این موارد را بدونتیك كنید باز هم

ویندوز اكسپی به خوبی كار خواهد كرد؛ اما، بعضی از سختافزارهای شما ممكن است كار نكنند (یا به طور كامل كار نكنند) و، البته، برنامههایی كه در عمل آنها را میخواهید، نیز كار نخواهند كردبه طور آرمانی، باید همه مواردی را بدونتیك كنید كه نمیخواهید همیشه در حال اجرا باشند. به عنوان مثال، آیا میخواهید برناپخش MP3 شما همیشه در زمینه در حال اجرا باشد؟ آیا تعداد زیادی فایل PDF به طور معمول میسازید و در نتیجه به یكی

از برنامههای كمكی آن به منظور بررسی تبدیل فایلهای جدید نیاز دارید؟ اگر iPod ندارید، چه نیازی به وجود برنامه كمكی iPod در حافظه است؟ اگر برنامهای پس از غیرفعالكردن برنامه كمكی زمینهای) آن كار نكرد، به این صفحه بروید و دوباره آن را فعال كنید. و البته، همیشه میتوانید برای برنامهای كه در اینغیرفعال میكنید یك نماد بسازید و آن را به طور دستی به هنگام نیاز به اجرا درآورید.اگر در مورد غیرفعالكردن برنامههای زمان راهاندازی مطمئن نیستید، یا متوجه نامهای فایل رمزی آنها نمیشوید، تنها نیستیدخوشبختانه، دو پایگاه وب عالی وجود دارد كه تقریباً نام همه برنامههایی را كه در صفحه Startup میبینید توضیح میدهند. اولپایگاه وب زیر است:

دومی پایگاه وب شركت Greatis است كه لینك Startup Programs Directory آن میتواند به شما كمك كند كه مشخص

كنید كه كدام برنامهها ضروری و كدامها غیرضروریاند: http://www.greatis.com/

appdata/atyouroption.htm بار را سبك كنید، بخش ۲ ویندوز اكسپی یك لایه اضافی از برنامهها دارد كه هر بار كه ویندوز راهاندازی میشود به طور خودكار میتوانند به اجرا درآیند. این نوع برنامهها معمولاً به سرویس (service) مشهورندسرویسها را به عنوان برنامههای زمینهای درنظر بگیرید كه معمولاً یك رابط كاربری ندارند؛ آنها صرفاً در زمینه اجرا میشوند ومعمولاً یك تكلیف سیستمی، مانند حفظ ارتباط با UPS، حفظ حالت اجرایی یك خدماتدهنده چاپ (print server) یا خدماتدهنده وب، یا ایندكسگذاری زمینهای محتویات همه فایلهای متنی و DOC را به اجرا درمیآورنویندوز اكسپی: هر بار كه ویندوز راهاندازی میشود، تقریباً میتواند ۱۰۰ سرویس برای اجرا در زمینه داشته باشد. شما بعضی از این سرویسها نیاز دارید. میتوانید سرویسهای در حال اجرای خود را در صفحه Services از برنامه System

Configuration Utility ببینید، و با آن كه مربعهای تیكزنی اینجا را برای غیرفعالكردن سرویسها میتوانید بدونتیك كنید، داینجا این كار را انجام ندهید، متأسفانه، ممكن است سرویسی را غیرفعال كنید كه ضروری است، و فعالكردن مجدد یك سرویسغیرفعالشده در صفحه Services دشوار است.در عوض، ویندوز برنامهای برای غیرفعالكردن مطمئن انواع سرویسها دارد كه به Services Window مشهور است. برارسیدن به آن، روی Start كلیك كنید، Run را انتخاب كنید، عبارت services.msc را در كادر Open تایپ كنید، و روی

OK كلیك كنید. به طور پیشگزیده، پنجرهای باریك به نمایش درمیآید، كه خواندن محتویات آن دشوار است، پس این پنجره maximize (بزرگ) كنید تا همه ستونهای آن را ببینید. حال میتوانید همه ستونها را ببینید، اما چندتای آنها به توضیح نیازدارند. ستون Status در حال اجرابودن یا نبودن یك سرویس را نمایش میدهد؛ اگر كادر آن خالی باشد، این سرویس در حال حاضر در

حال اجرا نیست. ستون Startup Type نحوه راهاندازی یك سرویس را نشان میدهدـ با برچسبهای Disabled (غیرفعال)Automatic (خودكار)، یا Manual (دستی). سرویسهای غیرفعال (Disabled Services) مشخصند: غیرفعال

هستند. حتی وقتی یك برنامه یا سرویس دیگر به آنها نیاز داشته باشد به اجرا درنخواهند آمد. سرویسهای خودكار (Automatic

Services) در زمان بوت راهاندازی میشوند و ممكن است اگر مدتی مشخص به كار گرفته نشوند خودشان را از حافظه بیرون بیاورند، هرچند در عمل این وضعیت هیچگاه رخ نمیدهد. حالت دستی (Manual) به یك سرویس اجازه نمیدهد كه در زمانبوت به اجرا دربیاید، و از لحاظ تئوری، زمانی به اجرا درمیآید كه برنامه یا سرویسی دیگر آن را فراخوانی كند، هرچند، این حالت نیز در عمل به ندرت رخ میدهد. در نتیجه، در مجموع، وقتی متوجه شوید به یك سرویس نیاز دارید، بهترین كار آن است كه آن راروی Automatic تنظیم كنید. برای تغییردادن حالت Startup Type برای یك سرویس، روی آن سرویس كلیك - دوضرب

كنید، از منوی Startup Type برای انتخاب یك روش متفاوت بهره بگیرید، و روی OK كلیك كنید. برای مؤثرشدن بعضی از

تغییرات، لازم است كه كامپیوتر را از نو راهاندازی كنید.

با آن كه اكثر سرویسها نامهای گویایی دارند، گفتن این كه به كدامها نیاز دارید و به كدامها نیاز ندارید مشكل است، زیرا بعضی از

سرویسها را سرویسهای دیگر به كار میگیرند.

به عنوان مثال، آیا سرویس زیر برای شما معنی دارد؟

Distributed Link Tracking Client

خوشبختانه، برای بعضیها معنی دارد، به ویژه برای شخصی به نام .Black Viper پایگاه وب این شخص كه نشانی آن در زیر

آمده است كاربرد هر سرویس و این كه آیا شما در عمل به آن نیاز دارید یا نه، را به تفصیل و به زبان انگلیسی ساده توضیح داده

است:

او حتی توصیههای خود را به گروههای تنظیم مطمئن، تنظیمها برای كاربران پیشرفته، و حداقل تعداد سرویسهای موردنیاز ویندوزبرای درستكاركردن تقسیمبندی كرده است. منطبقكردن تنظیمهای سرویسها براساس گروه Safe این پایگاه وب میتواند در دهمگابایت از حافظه صرفهجویی به عمل آورد و سیستم شما را بسیار سریعتر كند. اختلاف همچون اختلاف شب و روز خواهد بود

ترفند Page file

ویندوز میتواند ۲۵۶ مگابایت حافظه را كاری كند كه ۲ گیگابایت به نظر برسد. ویندوز این شعبدهبازی را با استفاده از pagefile انجام میدهد. اساساً، پیجفایل (page file) یك فایل كاری بزرگ بر روی دیسك سخت است. ویندوز میتواند دادههفایلهای كماستفاده را از حافظه را بگیرد و در این فایل به طور موقت ذخیره كند و در موقع لزوم از آن فراخوانی كند. در نتیجه، فضای حافظه سریع برای امور ضروریتر آزاد میشود. این جابجایی فضای حافظه برای نرمافزار شما پنهان میماند (یعنی نافزار شما فكر میكند كه در حال استفاده از RAM است، به همین دلیل به این فایل، حافظه مجازی نیز میگویند). برای نافزار این تصور به وجود میآید كه كامپیوتر مقدار زیادی حافظه دارد. (در حقیقت، در ویندوزهای 3.1 تا میلنیم به پیجفایلswap file یا فایل جابجایی گفته میشد.) در حالت عادی، ویندوز به طور خودكار اندازه و مكان پیجفایل را میزان میكند، وقتی شما فقط یك دیسك سخت داشته باشید و خواست خیلی زیادی از سیستم خود نداشته باشید، این تنظیمهای پیشگزیده كاملاً خوب

هستند. اگر به دنبال بهتركردن كارایی هستید و دو یا چند دیسك سخت دارید (و نه چند پارتیشن بر روی یك دیسك سخت)، یك

روش جدی برای تقویت كارایی سیستم خود دارید: پیجفایل را از درایو ویندوز خود به جایی دیگر انتقال بدهید.

انتقال پیجفایل از دیسك سخت ویندوز ساده است زیرا ۱ ویندوز اكسپی همیشه برای بهدستآوردن فایلهای ویندوز و برنامهای دیسك سخت رجوع میكند؛ و ۲) ویندوز اكسپی همواره برای دستیابی پیجفایل به دیسك سخت رجوع میكند. در نتیجه، مرحلهپیش از آن كه بتواند عمل كند باید همیشه منتظر تكمیلشدن مرحله ۲ باشد، و برعكس. با قراردادن پیجفایل بر روی یك دیسك سختمجزا، كامپیوتر شما میتواند ویندوز، فایلهای برنامهای، و پیجفایل را به طور همزمان دستیابی كنیك مزیت دیگر آن است كه پیجفایل قطعهقطعه (fragmented) نمیشود و به اندازه كافی میتواند بزرگ باشبرای بررسی این كه آیا پیجفایل شما قطعهقطعه شده است یا نه، روی My Computeكلیك - راست و Properties را انتخاب كنید. صفحه Advanced، دكمه Settings تحت Performance، صفحه

Advanced، و سپس دكمه Change تحت Virtual Memory را انتخاب كنید. پنجره Virtual Memory كاملاً ساده

است: روی یك حرف نماینده دیسك كلیك كنید، دادههای paging file را میزان كنید، روی Set كلیك كنید، و كامپیوتر را بازراهاندازی كنید. در نتیجه، به عنوان مثال، فرض كنیم دیسك ویندوز شما E:باشد، و یك دیسك دادهای به نام D: دارید.نماد D: را انتخاب كنید، مقادیری برای Initial Size (MB) و Maximum Size (MB) پیجفایل تایپ كنید (برای

اندازه بعداً توضیح خواهیم داد)، و سپس روی Set كلیك كنید. آنگاه E: را انتخاب كنید و گزینه No Paging File را

انتخاب كنید. روی OK در پیام هشدار كلیك كنید، و سپس روی Set كلیك كنید. روی OK در همه پنجرههای باز كلیك كنید و

كامپیوتر را بازراهاندازی كنید.پیجفایل چقدر باید بزرگ باشد؟ چندین نظریه شنیدهایم، اما نظریهای كه بیشترین فایده را برای ما دارد آن است كه Initial Siz(MB) را روی سه برابر مقدار RAM كه در كامپیوتر خود دارید تنظیم كنید (مثال ۵۱۲: مگابایت RAM معادل ۱۵۰۰

مگابایت اندازه پیجفایل اولیه است). همچنین، Maximum Size (MB) باید دو تا سه برابر Initial Size (MB) باشد.آیا میتوانید بدون یك پیجفایل امور خود را بگذرانید، حتی اگر یك گیگابایت یا ۲ گیگابایت RAM داشته باشید؟ بله، كار میكنداما بعضی از برنامههای كاربردی و بازیها بدون وجود نوعی پیجفایل كار نخواهند كرد، در نتیجه، آن را لازم است در بهترین حالتممكن تنظیم كنید. تكهتكهزدایی (defragment) دیسك سخت و ترفندهای پیجفایل در حالت یك دیسك سختی FAT32، سیستم فایل قدیمیمایكروسافت، به ویژه مستعد تكهتكهشدگی فایلها در دیسك سخت به مرور زمان بود - در نتیجه، تعداد زیادی برنامه تكهتكهزددر بازار عرضه شده بود. از لحاظ كلی، هر چه فایلهای شما تكهتكهشدگی بیشتری داشته باشند، كامپیوتر آهستهتر كار میكند، ویژه به هنگام بوتشدن سیستم.

NTFS، با آن كه بهتر از FAT32 است، نیز میتواند فایلها، شامل پیجفایل، را تكهتكه كند. از این روی، مایكروسافتبرنامه تكهتكهزدایی را در ویندوز اكسپی گنجانده است. هرچند، آن را نمیتوان بهترین برنامه تكهتكهزدایی دانست. برایاین برنامه، به منوی Start بروید، All Programs، Accessories، System Tools، و Disk Defragmenter را

انتخاب كنید. برای تكهتكهزدایی یك دیسك سخت، كه باید دستكم ماهی یك یا دوبار انجام دهید، در بخش بالایی یك دیسك را انتخاكنید و روی Defragment كلیك كنید. اگر به گزارشی در مورد نحوه تكهتكهشدگی نیاز دارید، ابتدا روی Analyze كلیك كنید.متأسفانه، برنامه تكهتكهزدایی ویندوز در مورد پیجفایلهای تكهتكهشده كار زیادی نمیتواند انجام دهد، كه به صورت یك بخشتقسیمشده دیده خواهد شد. افزون بر این، ما متوجه شدهایم كه این برنامه كار تكهتكهزدایی را روی فایلهای معمولی نیز به كامل انجام نمیدهد، اما خوشبختانه چند راه وجود دارد.یك راه خرید یك برنامه تكهتكهزدایی مانند برنامه Diskeeper 9 Professionalاست كه میتواند پیجفایل را نیز تكهتكهزدایی، و دیسك سخت را بهینه كتكهتكهزدایی پایه آسان است: روی دیسك سخت موردنظر خود كلیك كنید، روی Analyze Selected Volume كلیك كنید، وسپس روی Start كلیك كنید. پس از آن كه Diskeeper 9 عملیات خود را تمام كرد، روی Defragment Selected

Volume و سپس دوباره روی Start كلیك كنید. برای تكهتكهزدایی پیجفایل، روی Change A Setting، بعد Set Boot-Time Defragmentation كلیك كنید، دیسك سخت ویندوز اكسپی را انتخاب كنید، و سپس مربع كنار عبارات زیر را

تیكدار كنید:

سرانجام، روی OK كلیك و كامپیوتر را بازراهاندازی كنید.اگر به برنامه Diskeeper 9 دسترسی ندارید، میتوانید به طور دستی خودتان یك پیجفایل بدون تكهتكهشدگی جدید بسازید. بپنجره Virtual Memory بروید، كه پیشتر توضیح داده شد، و دیسكی را كه پیجفایل شما در آنجاست انتخاب كنید، گزینه No

Paging File را انتخاب كنید، روی Set، و بعد OK كلیك و كامپیوتر را بازراهاندازی كنید. پس از بوتشدن كامپیوتر، برنامه Disk Defragmenter ویندوز را به منظور یككاسهكردن فایلهای خود بر روی دیسك سخت، و ساخت یك بلوك بزرگ ازفضای آزاد به اجرا درآورید. سرانجام، به پنجره Virtual Memory بازگردید، و یك پیجفایل جدید، همچنان كه پیشتر توضیح داده شد بسازید. فایل جدید را به صورت یك بلوك پیوسته بسازید. نوسازی Prefetch یكی از مزایای ویندوز اكسپی نسبت به

نگارشهای دیگر ویندوز، بوت سریع آن است.یكی از روشهایی كه ویندوز اكسپی زمان بوت را مدیریت میكند ردیابی فایلهایی است كه كامپیوتر در زمان راهاندازی و زمانهایدیگر دستیابی میكند، و ذخیرهكردن عضوهای این فایلها در كنار هم با این پیشبینی كه بهیكباره دستیابی خواهند شد. به بیدیگر، ویندوز اكسپی این فایلهای مهم را پیشواكشی (prefetch) میكند تا بعداً بتواند آنها را به سرعت دستیابی كند. فرضاست كه ویندوز اكسپی بخشهای پیشواكشیشده را هر چهار روز بررسی و آن را در صورت لزوم نوسازی (refresh) میكنداما به دلائلی، این اتفاق همیشه رخ نمیدهد. در حقیقت، در بعضی از سیستمها هرگز اتفاق نمیافتمایكروسافت برنامهای بر روی پایگاه وب خود به نام Bootvis داشت كه نهتنها فایلهای Prefetch را وادار به نوسازی میكندبلكه آنها را در تراكهای (track) نزدیك به لبه بیرونی دیسك سخت كپی میكند، كه در عمل سریعترین مكان برای بازیابی

فایلهاست. این برنامه همچنین نمودارهایی در مورد مدت زمانی كه كامپیوتر شما بر روی تكالیف مختلف در دوره عملیات بوت

صرف میكند میسازد.مایكروسافت به دلیل گزارشهایی درباره اشكالات Bootvis، این برنامه را از روی خدماتدهندههای (server) خود برداشت،اما آخرین نگارش این برنامه به طور گستردهای بر روی اینترنت توزیع شده است؛ در گوگل، برنامه Bootvis Version1.3.37.0 را جستجو كنید. با این حال، امكانات بهینهسازی Bootvis میتواند بسیار عالی باشد. بر روی یك كامپیوتر مورد آزمایش، زمان بوت ۲۵ درصبهتر شد (از ۳۴ ثانیه به ۲۵ ثانیه رسید)، در حالی كه روی یك كامپیوتر دیگر، بهینهسازی در حد ۲ درصد بود. با وجود این، پیشاز استفاده از Bootvis بر روی سیستم خود، قویاً توصیه میكنیم كه با استفاده از برنامه Norton Ghost یا برنامهای مشابه، از سیستم خود یك نسخه پشتیبان تهیه كنید، بالاخره مایكروسافت پس از دریافت گزارشهایی در مورد مشكلاتی كه Bootvis

به وجود آورده است آن را كاملاً از پایگاه وب خود خارج كرد. افزون بر این، مشهور است كه برنامه System Restore ویندوز در بازگرداندن سیستم از یك مسئله Bootvis ناموفق است، در نتیجه، در اینجا به آن اتكا نداشته باشید. خوب، با درنظگرفتن این هشدار، فایل Bootvis را از منبع موردنظر خود دریافت كنید، و روی فایل نصب آن كلیك - دوضرب كنید تا نصب

شود. سپس، به Start بروید، All Programs، Microsoft Bootvis، و Bootvis را انتخاب كنید. وقتی Bootvis به

اجرا درآمد، روی منوی Trace كلیك و Next Boot را انتخاب كنید، روی OK كلیك كنید، و بعد روی Reboot Now

كلیك كنید. Bootvis كامپیوتر شما را بازراهاندازی خواهد كرد و همه فایلهایی را كه در زمان راهاندازی دستیابی میشونردیابی میكند. همچنین یك نمودار از عملیات بوت به همراه مدت كل بوت را به نمایش درمیآورد. مدت بوت را یادداشت كنید. سپس، دوباره Bootvis را به اجرا درآورید، گزینه Optimize System در منوی Trace را انتخاب كنید. وقتی پیام

Reboot Now آمد روی آن كلیك كنید، و به Bootvis اجازه دهید پس از بازبوت سیستم، كارهای خود را انجام دهد. پس از

تمامشدن عملیات، یك بار دیگر Bootvis را به اجرا درآورید، گزینه Next Boot در منوی Trace را دوباره انتخاب كنید، و مانند قبل دوباره كامپیوتر را بوت كنید. وقتی پنجره Bootvis ظاهر شد، میتوانید مدت بوت جدید را با مدت بوت اولیه مقایسه

كنید. سیستمها با هم فرق میكنند، در بعضی از سیستمها مدت بوت تفاوت چندانی نخواهد كرد، اما اگر سیستمی عملیات پیشواكشی را انجام نمیداده است، پس از اجرای این برنامه، پیشرفت چشمگیری در مدت بوت به وجود خواهد آم

ترفند برای جلوههای تصویری

ویندوز اكسپی به یقین زیباترین نگارش ویندوز است، و با انواع سایهها، خط خوش، و جلوههای تصویری تكمیل شده است. اگركامپیوتر قدرتمند داشته باشید، میتوانید همه این امكانات را فعال كنید و متوجه آهستگی كارها نشوید، اما اگر كامپیوتر شما كمی

قدیمی باشد، غیرفعالكردن بعضی از این جلوهها میتواند سیستم شما را سریعتر كندروی My Computer كلیك - راست و Properties را انتخاب كنید. صفحه Advanced را انتخاب كنید. و سپس روی

دكمه Settings تحت Performance كلیك كنید. آنچه ظاهر میشود Visual Effects است، كه در آن میتوانید به طودستی ۱۶ جلوه ویژه مانند نمایش سایه در زیر مكاننما را فعال یا غیرفعال كنید. برای فعالكردن چنین امكاناتی، یك علامت تیك درمربع كنار امكاناتی كه میخواهید فعال شوند قرار دهید.بعضی از این تنظیمها پس از بازبوتكردن كامپیوتر مؤثر واقع میشوند.منوهای پایینآمدنی (pull-down) تأخیری دارند كه در رجیستری مشخص میشود، و میتوانید آنها را با برنامه Regeditتغییر بدهید. برای اجرای Registry Editor، روی Start كلیك كنید، Run را انتخاب كنید، regedit را در كادر Open

تایپ كنید، و روی OK كلیك كنید. Regedit شبیه به File Explorer استاندارد ویندوز كار میكند: اگر روی علامت جمع (+) كنار یك پوشه كلیك كنید باز میشود و سپس محتویات پوشه انتخابشده در سمت چپ را در نیمه سمت راست به نمایش درمیآورد. اگر روی یك مورد در سمت راست كلیك - دوضرب كنید، میتوانید تنظیم رجیستری آن را تغییر بدهید.پس، وقتی Registry Editor باز شد، روی علامت جمع كنار پوشه HKEY_CURRENT_USER، علامت جمع كنار

Control Panel كلیك كنید، و سپس روی نماد پوشه Desktop برای نمایش محتویات آن كلیك - دوضرب كنید. در نیمه سمت

راست، روی MenuShowDelay برای تغییردادن مقدار آن كلیك - دوضرب كنید. به این مكان رجیستری به صورت زیر اشاره

میشود: HKEY_CURRENT_USER

MENUSHOWDELAY \CONTROLPANEL\DESKTOP

Value Data پیشگزیده 400، یا 4/10 ثانیه است. مقدار Value Data را برای كمترین تأخیر به 0 تغییر دهید، و روی OK كلیك كنید. ترفندهای متفرقه سرعت و قابلیت اعتماد اینترنت پر از ترفندهای رجیستری برای سریعكردن عملیات كامپیوتر است. در زیر دو نمونه دیگر از ترفندهای رجیستری آمده است، با این فرض كه هنوز در برنامه Registry Editor هستیم، پوشه زیر را باز كنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\

CURRENTCONTROLSET\

CONTROL\FILESYSTEM

روی Filesystem كلیك - راست كنید، New و DWORD Value را انتخاب كنید. به جای 1 # New Value در

نیمه سمت راست نام DisableNTFSLast-AccessUpdate را بدهید. روی این مورد جدید كلیك - دوضرب كنید، كادر Value Data را از 0 به 1 تغییر دهید، و سپس روی OK كلیك كنید. این

مقدار به ویندوز اكسپی میگوید كه تغییردادن تاریخ فایل در زمان دستیابی را متوقف سازد، كه مدت بسیار اندكی، صدها بار درساعت، صرفهجویی میكنداجرای File Explorer، Desktop، و Taskbar به صورت یك عمل مجزا سرعت را اندكی بیشتر میكند، ضمن آن كه میتواند پایداری سیستم را افزایش دهد، زیرا اگر یكی از آنها خراب شود، بقیه خراب نخواهند شد. برای این كار به پوشه زیر بروید:

یك DWORD Value جدید به نام DesktopProcess بسازید، و Value Data آن را روی 1 میزان كنید. آزمایش

پس از آن كه این تغییرات را انجام دادید، بهترین روش برای ارزیابی تأثیر آنها اجرای آن برنامههای افزارسنجی و مقایسه

اختلافات است. به احتمال زیاد، سیستم شما سریعتر بوت خواهد شد، ویندوز را سریعتر و مطمئنتر به اجرا درخواهد آورد، و كار با كامپیوتر لذتبخشتر خواهد شد